TheBluez

Μυθοπλασία

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΝ ΓΑΤΟ (Έχουμε πόλεμο)

Μπήκαν με βιασύνη στο τσιπουράδικο που μαζεύονταν κάθε Παρασκευή για να τα πιούν και ν’ ανταλλάξουν τα νέα της εβδομάδας και κατευθύνθηκαν προς το τραπέζι που τους κρατούσαν ρεζερβέ μια και ήταν το πιο ήσυχο κι απόμερο απ’ τ’ άλλα. Είδαν κάποιον να κάθεται ήδη εκεί και ξαφνιάστηκαν. «Τι έγινε ρε παλικάρι; Πώς από δω…
Read more: ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΝ ΓΑΤΟ (Έχουμε πόλεμο)
Και αύριο;

Το νυφικό κρεμόταν στην κάσα της ντουλάπας, λευκό, μακρύ, βαρύ, ντυμένο με δαντέλα και ταφτά. Η πλάτη έκλεινε με πολλά μικρά ντυμένα κουμπάκια που έφταναν ως τη μέση. Το τούλινο πέπλο θα το στερέωνε στα μαλλιά της με μια μικρή στέκα από σατέν λουλούδια. Οι γόβες της είχαν χαμηλό τακούνι και ένα φιόγκο μπροστά στη…
Read more: Και αύριο;
Το κλειδί της τύχης

Είχαν περάσει δεκαπέντε λεπτά από το ραντεβού τους. Κοιτούσε συνέχεια το ρολόι της η Ξένια. “Δεν θα έρθει. Άλλος ένας που μετά από μια νύχτα πάθους, πήρε αυτό που ήθελε και εξαφανίστηκε”, σκεφτόταν και σήκωσε την κούπα με τον καφέ της ανόρεκτα. Η κοπέλα που της σέρβιρε την παρατηρούσε. Είχε την ευχέρεια να το κάνει…
Read more: Το κλειδί της τύχης
Το νούμερο 8 με την μπλε κλωστή

Ο Μάρκος φόρεσε το λευκό σορτσάκι του, την λευκή αμάνικη μπλούζα με το νούμερο 8 ραμμένο με μπλε κλωστή, τα αθλητικά του παπούτσια και τέλος το μπλε καπέλο του. Στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη. Πίσω του αντανακλούνταν ένα γυναικείο πρόσωπο από την φωτογραφία εκείνης. Της μίας και μοναδικής γυναίκας που αγάπησε βαθιά. Από τα νιάτα του…
Read more: Το νούμερο 8 με την μπλε κλωστή
Όλα όσα είπα ενώ κοιμόσουν

«Μακάρι να έβλεπες τον εαυτό σου μέσα από τα μάτια μου». Το είπε χαμηλόφωνα, σχεδόν σαν να φοβόταν μήπως, αν το έλεγε πιο δυνατά, η αλήθεια θα γινόταν υπερβολικά μεγάλη για να χωρέσει ανάμεσά τους. Έξω η βροχή χτυπούσε τα τζάμια ασταμάτητα. Από εκείνες τις βροχές που κάνουν τον κόσμο να μοιάζει μακρινός, σαν να μην…
Read more: Όλα όσα είπα ενώ κοιμόσουν
Χορός αισθήσεων

Η Ελίνα όταν ήταν μικρούλα και άκουγε τα τραγούδια που έβαζε η μαμά της, είχε μια αγαπημένη συνήθεια: φορούσε τα τακούνια της μαμάς και χόρευε. Τις πρώτες φορές, φοβόταν η μαμά της μη πέσει με τα τακούνια, την μάλωνε, της ζητούσε να τα βγάλει, να συνεχίσει ξυπόλητη, μα η απάντηση ήταν η ίδια και καθηλωτική:…
Read more: Χορός αισθήσεων
Πράσινο σαπούνι

Η πιο καλή νοικοκυρά ήταν η Δεσπούλα. Τακτική, καθαρή, προκομμένη. Σε σύγκριση με τις αδερφές της που δεν ήξεραν να πλύνουν ένα πιάτο, εκείνη ήταν ο λόγος που έλαμπε το σπίτι. Γι’ αυτό όταν αγάπησε τον Σπύρο δεν την άφηναν οι γονείς της να τον πάρει. Μέχρι και οι αδελφές της σήκωσαν κεφάλι. Να μη…
Read more: Πράσινο σαπούνι
Να σε βλέπω όταν δεν αντέχεις…

Η Ραφαέλα μπήκε στο σπίτι στις οκτώ παρά δέκα. Έκλεισε την πόρτα πίσω της και για λίγα δευτερόλεπτα έμεινε εκεί, με την πλάτη ακουμπισμένη πάνω της. Ήταν από εκείνες τις μέρες που δεν ήθελε τίποτα… Ούτε να μιλήσει. Ούτε να εξηγήσει. Ούτε να ακούσει. Ήθελε μόνο να βγάλει τα παπούτσια της και να αφήσει τη…
Read more: Να σε βλέπω όταν δεν αντέχεις…
Από Σάββατο ως Παρασκευή

Σάββατο απόγευμα:-Με ακούς που σου μιλάω;-Παράτα με!-Μου βάζεις τον γκόμενο κρυφά μες το σπίτι μας και θες εγώ να σε παρατήσω; Να τα μαζέψεις και να φύγεις!-Δεν πάω πουθενά, ποιος θα σε κοιτάξει;-Γιατί εσύ το κάνεις; Με έκλεισες εμένα στην δεύτερη κρεβατοκάμαρα και με ξεφτιλίζεις κάθε μέρα; Θα βρω εγώ κάποιον να μου φτιάχνει μια…
Read more: Από Σάββατο ως Παρασκευή