Η Γιάννα βγήκε στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου και έκατσε στην καρέκλα. Ο ήχος του αναπτήρα που άναψε και η μυρωδιά του τσιγάρου της επιβεβαίωσαν ότι ο Αναστάσης ήταν δίπλα. Σηκώθηκε να μπει μέσα αλλά τον άκουσε που τη χαιρέτησε. Στεκόταν στην άκρη του κάγκελου και είχε στρέψει ελαφρώς το σώμα του στην πλευρά του δικού…

Από τις κερκίδες του κολυμβητηρίου παρακολουθούσε άλλη μια προπόνηση του γιού της, μόνη, όπως πάντα. Μόνη έτρεχε τον Τρυφωνάκο της, γενικά, στις δραστηριότητές του. Κόντευαν τρία χρόνια που ήταν χωρισμένοι με τον άντρα της. Τον αγαπούσε ακόμα, αλλά καλύτερα χώρια και να ξέρει πως δεν είχε τίποτα να περιμένει από κείνον, παρά μαζί, σε ένα…

Δεν χάσαμε ο ένας τον άλλον τη μέρα που χωρίσαμε. Χαθήκαμε πολύ νωρίτερα. Τη στιγμή που εγώ πίστεψα πως ήξερες τι ένιωθα και εσύ πίστεψες πως, αν σε αγαπούσα πραγματικά, θα το έλεγα. Ανάμεσα σε αυτή τη βεβαιότητα και σε εκείνη τη σιωπή κύλησαν χρόνια. Χρόνια γεμάτα ζωές που συνεχίστηκαν… αλλά καρδιές που έμειναν πίσω.…

Η Νέλλη περπατούσε γρήγορα, κρατώντας σφιχτά τον φάκελο με τα προσκλητήρια στο χέρι. Κοίταξε το ρολόι, στρίβοντας δεξιά για να μπει στο μετρό. Τον δυνατό κρότο ακολούθησε η θολή της όραση και η αίσθηση ότι αιωρείται. Τα επόμενα δευτερόλεπτα, ένιωθε έναν δυνατό πόνο στο μπράτσο και ένα στήριγμα στη μέση της. Ανοιγόκλεισε τα μάτια δύο,…

Στο κοσμοπολίτικο Νιούπορτ, όπου οι γάμοι των δισεκατομμυριούχων έμοιαζαν περισσότερο με εταιρικές συγχωνεύσεις παρά με γιορτές αγάπης, η Κλόη είχε δημιουργήσει μια άκρως απόρρητη και ιδιαίτερα προσοδοφόρα δουλειά. Στους κύκλους της υψηλής κοινωνίας ήταν γνωστή ως η «Νύφη μπαλαντέρ». Όταν μια πραγματική νύφη πάθαινε κρίση πανικού, εξαφανιζόταν ή αρνιόταν να προχωρήσει στον γάμο, οι οικογένειες…