Η Ελένη πάντα πίστευε ότι η φιλία ήταν ένα από τα πιο ιερά δώρα στη ζωή. Από τα παιδικά της χρόνια, ήταν εκείνη που πάντα στήριζε τους φίλους της. Η πρώτη που θα εμφανιζόταν αν κάποιος είχε ανάγκη, η πρώτη που θα προσέφερε έναν ώμο να κλάψουν. Έτσι ήταν πάντα η Ελένη: γενναιόδωρη, ευαίσθητη και…

Η Μαρία πάντα φαινόταν να ζει τη ζωή της με προσοχή, σαν να είχε ένα βάρος που κανείς άλλος δεν μπορούσε να δει. Για τους φίλους και την οικογένειά της, ήταν η στοργική κόρη, η αφοσιωμένη σύζυγος και η αγαπημένη φίλη. Όμως, υπήρχε ένα μέρος της που ποτέ δεν επέτρεψε να φανεί στον έξω κόσμο.…

Με έφεραν στο νοσοκομείο μετά το ατύχημα. Στο δημόσιο, αυτό που εφημερεύει σήμερα. Δεν περίμενα καθόλου. Η κατάστασή μου είναι τέτοια που προηγήθηκα έναντι όλων των άλλων ασθενών στα επείγοντα. Όλοι έχουν κάποιο πρόβλημα αλλά εγώ έχω σπασμένα χέρια, πόδια, πλευρά, κεφάλι. Πολυτραυματία, με αποκάλεσαν οι γιατροί. Ένας ψηλός γιατρός είπε ότι θα πεθάνω και…

Μόλις άναψε ο “γρηγόρης”, το πράσινο για τους πεζούς, πέρασε γρήγορα απέναντι. Βρήκε ένα παγκάκι και κάθισε να ηρεμήσει. Ήταν στ’ αλήθεια εκείνος ή κάποιος που του έμοιαζε πολύ; Ήταν δυνατόν μετά από τόσα χρόνια; Ένα απόγευμα στα 17 της τον πρωτοείδε. Μαζί με άλλους φαντάρους μοίραζαν νερό στη γειτονιά. Η Πηνελόπη της είπε πως…

Άνοιξε τα μάτια του με δυσκολία και κοίταξε γύρω του. Είχε αρχίσει να ξημερώνει. Κανείς δεν είχε έρθει να τον πάρει, παρόλο που είχε περάσει ώρα από τότε που έφυγε η Κατερίνα. Πόση ώρα; Ώρες. Όταν έφυγε εκείνη ήταν νύχτα και τώρα ξημέρωνε. Ο πόνος στο πλευρό του ήταν δυνατός, αλλά ακόμη περισσότερο πονούσε το…

Ήταν ένα δροσερό απόγευμα του φθινοπώρου, όταν η Άννα καθόταν μόνη σε ένα μικρό καφέ στο κέντρο της πόλης. Η βροχή έπεφτε απαλά έξω από το παράθυρο, δημιουργώντας έναν ήχο που την ηρεμούσε. Κρατούσε μια ζεστή κούπα τσάι στα χέρια της, ενώ σκεφτόταν τις αναμνήσεις της από τα περασμένα χρόνια. Ξαφνικά, η πόρτα του καφέ…

Η Σοφία ήταν 45 ετών όταν της ήρθε επιτέλους ο πολυπόθητος διορισμός της ως φιλόλογος σε δημόσιο σχολείο. Μετά από χρόνια που όργωσε την Ελλάδα ως αναπληρώτρια και τη συλλογή τίτλων σπουδών, μπορούσε πλέον να αισθάνεται ότι οι κόποι της ανταμείβονται και πως ένα καινούριο κεφάλαιο ανοιγόταν στη ζωή της. Από τα 24 της που…