Ξυπνάς από μια αχτίδα φωτός. Βγαίνει από την μισάνοιχτη κουρτίνα και πας να την κλείσεις, αλλά η ματιά σου πιάνεται στο μπλε της θάλασσας. Τρίβεις τα μάτια σου και αποφασίζεις να ανοίξεις την μπαλκονόπορτα, άλλωστε ήδη στην άκρη των χειλιών σου έχει σχηματιστεί ένα χαμόγελο. Μόνο που βλέπεις αυτή την θέα, η διάθεση αλλάζει και η οποιαδήποτε γκρίνια που ξύπνησες ξημερώματα φεύγει. Μένεις στον Μασταμπά και αν και ο ποδαρόδρομος και η ανηφόρα είναι αρκετά κουραστικά, αυτή η καθαρή ηλιόλουστη θέα αξίζει τον κόπο.
Ντύνεσαι βιαστικά και αποφασίζεις να πάρεις το ποδήλατό σου για μια πρωινή βόλτα. Στο Ρέθυμνο, η ποδηλατάδα είναι ασφαλέστατη και πολύχρωμη. Αν και είναι ήδη οκτώ το πρωί, η πόλη μοιάζει αγουροξυπνημένη. Βλέπεις την Παρασκευή βγήκαν όλοι για διασκέδαση και σήμερα, Σάββατο πρωί, ακόμα δεν έχουν καλοξυπνήσει. Όμορφη που είναι αυτή η ησυχία…
Κατεβαίνεις κάτω στην παραλιακή να ανασάνεις λίγο θαλασσινό αέρα. Οι φοίνικες κάνουν την διαδρομή τόσο ξεχωριστή!
Αποφασίζεις να κόψεις δεξιά προς Καλλιθέα, να μακρύνεις και άλλο την διαδρομή σου. Φτάνεις μέχρι τα Περιβόλια και εκεί κάπου αρχίζει το βιολογικό σου ρολόι να παραπονιέται για καφέ. Όλο και κάποιο από τα μαγαζάκια της διαδρομής σου θα έχει ανοίξει, έτοιμο να εξυπηρετήσει τους πρωινούς πελάτες του. Επιστρέφεις μέχρι την πλατεία του Άγνωστου Στρατιώτη και εκεί κάνεις την πρώτη σου στάση για καφεδάκι.
Καθισμένη σε ένα τραπεζάκι εξωτερικά, παρατηρείς τον κόσμο που ανοίγει τα μαγαζιά του, ξυπνάει αργά αργά και ετοιμάζεται για μια ακόμη ημέρα. Πολύ κοντά στο καφέ είναι το αγαπημένο σου βιβλιοπωλείο. Τι καλύτερο από το να χαθείς στις σελίδες του επόμενου υποψήφιου βιβλίου σου;
Μπαίνοντας μέσα, η μυρωδιά του φρεσκοανοιγμένου βιβλίου σε μαγνητίζει. Χαιρετάς την ευγενική υπάλληλο, που πλέον σε ξέρει με το μικρό σου όνομα και ξεκινάς την αναζήτηση. Βιβλία για παιδιά, για ενήλικες, μυθιστορήματα ή και γνώσεων. Διαλέγεις ένα και κάθεσαι αναπαυτικά στην γωνίτσα σου να το ξεφυλλίσεις. Ο χρόνος γίνεται σχετικός πάντα όταν ανοίγεις ένα βιβλίο, οπότε δεν ξέρεις πόση ώρα είσαι εκεί όταν χτυπάει το τηλέφωνό σου. Είναι η κολλητή σου που ξύπνησε με όρεξη για ψώνια. Δέχεσαι με χαρά και της λες πού να σε βρει. Μέσα σε λίγη ώρα πληρώνεις και βγαίνεις για να την συναντήσεις.
Τα ψώνια στο Ρέθυμνο είναι μια ξεχωριστή εμπειρία. Τόσες πολλές επιλογές, μαζεμένες σε δύο παράλληλους δρόμους, με ευγενικούς υπαλλήλους και πολλή θετική διάθεση για εξυπηρέτηση. Στα μαγαζάκια του Ρεθύμνου, αν και μικρά, βρίσκεις μεγάλη ποικιλία. Μπορεί να μην έχει τις μεγάλες εταιρείες ρούχων και παπουτσιών, αλλά υπάρχουν επιλογές για όλα τα βαλάντια. Μετά από δυο τρεις ωρίτσες, η φίλη σου έχει βρει αυτό που θέλει και εσύ έχεις πάρει το κατιτίς σου, έτσι κάτι μικρό για να φέρει χαρά.
Αποφασίζετε ότι ήρθε η ώρα για διάλλειμα και φαγητό. Σταματάτε σε κεντρικό μαγαζάκι για μακαρονάδα. Ο κόσμος πηγαινοέρχεται βιαστικός, ο ήλιος ζεσταίνει πρόσωπα και διαθέσεις και το φαγητό είναι υπέροχο. Αφού τελειώσετε, αποφασίζετε να χωριστείτε. Η μεσημεριανή σιέστα είναι απαραίτητη, γιατί το υπόλοιπο μισό της μέρας δεν ξέρει κανείς τι επιφυλάσσει. Άσε που εσύ ξύπνησες ξημερώματα.
Ο γλυκός μεσημεριανός ύπνος έρχεται εύκολα, αφού έχεις διαβάσει μερικές σελίδες από το καινούργιο σου βιβλίο.
Ξυπνάς νωχελικά και ετοιμάζεις καφεδάκι. Δεν αργεί να σε πάρει τηλέφωνο η παρέα να κατέβετε για βόλτα και περπάτημα.
Ξέρεις, πολλές φορές δεν χρειάζεται να έχεις κάποιο προορισμό όταν βγαίνεις βόλτα στο Ρέθυμνο. Με έναν μαγικό τρόπο πάντα βρίσκετε κάπου να πάτε και κάτι να κάνετε.
Κατεβαίνεις για άλλη μια φορά προς την παλιά πόλη και συναντάς την παρέα σου. Αυτή η αίσθηση της ξενοιασιάς, σας ακολουθεί όπου και αν πάτε. Καταλήγετε στον φάρο, όπου σταματάτε για ξεκούραση και «συνεδρίαση». Κοντεύει η ώρα του ηλιοβασιλέματος και αποφασίζετε να πάτε προς την πασαρέλα να το απολαύσετε.
Καθώς ο ήλιος βουτά μες την ήρεμη θάλασσα, σκέφτεσαι την τύχη που έχεις να ζεις σε μία τέτοια πόλη. Ο κόσμος είναι φιλόξενος και οι ρυθμοί αργοί. Κανείς δεν βιάζεται, κανείς δεν ψάχνεται για καυγάδες. Οι ντόπιοι αγαπούν τους φοιτητές που γεμίζουν ζωή τον τόπο αυτό, αλλά σέβονται και τον κάθε επισκέπτη που έχει έρθει για μικρό ή μεγάλο διάστημα.
Μια ηρεμία και ένα χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπό σου…
«Ε, πού ταξιδεύεις; Πάμε για μια ρακούλα;», σε σκουντάει ο διπλανός σου
«Μες στο μυαλό μου είσαι…!», λες γελώντας
Και η νύχτα μόλις αρχίζει…
Άρτεμις Γ.Κ.
❗❗❗Αν σου άρεσε η ιστορία, τσέκαρε κι αυτές👇👇👇
One response to “Κάπου στο Ρέθυμνο…”
[…] Κάπου στο Ρέθυμνο… Κάπου στον Άλιμο… […]