-Φωτεινή Νικολοπούλου-

Κάπου στην Παλιά Πόλη στην Πάτρα…

Σάββατο πρωί και η Μελίνα είχε ξυπνήσει νωρίς, αν και δεν είχε σχολείο. Κάθε Σάββατο ξυπνούσε νωρίς και όχι αναγκαστικά, αλλά επειδή αυτό ήθελε. Κάθε Σάββατο πήγαινε στην αγορά με τον πατέρα της. Αρχικά πήγαιναν στη λαϊκή αγορά, που γινόταν τέρμα Κολοκοτρώνης και μετά κινούνταν στην Ηφαίστου με τα μικρομάγαζα που πωλούσαν πράγματα κάθε λογής,…
Read more: Κάπου στην Παλιά Πόλη στην Πάτρα…
Μια τυχαία συνάντηση

Ο Νίκος κατέβηκε εκείνο το πρωί στην πλατεία, για να πιει το καφεδάκι του. Η μέρα ήταν ηλιόλουστη και η ησυχία απλωνόταν. Κάθε Κυριακή πρωί έτσι ήταν. Η πόλη ακόμα κοιμόταν. Του άρεσε αυτή η μέρα της εβδομάδας. Κάθισε στο γνώριμο καφενεδάκι και άρχισε να ξεφυλλίζει την εφημερίδα του. Στα αυτιά του έφταναν οι ήχοι…
Read more: Μια τυχαία συνάντηση
Για την Κρήτη

Ιδέα για την Κρήτη δεν είχα καμία. Σαν να μην υπήρχε ποτέ πραγματικά στον χάρτη των επιθυμιών μου. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως γιατί εκτός από την επαναστατική ιστορία του νησιού, τον Κορνάρο, τον Καζαντζάκη, τον Ξυλούρη και κάποια ακόμα ιστορικά πρόσωπα, δεν ήξερα τίποτα άλλο για αυτόν τον τόπο ή μάλλον ήξερα μόνο για τις…
Read more: Για την Κρήτη
Ένας έρωτας μικρός

Η Αθήνα δεν είναι ποτέ σιωπηλή. Είναι μια πόλη που μιλάει διαρκώς — με κορναρίσματα, βήματα, φωνές από ανοιχτά παράθυρα, με μουσικές που ξεχύνονται από μπαρ και ραδιόφωνα. Ο Στέλιος συνάντησε για πρώτη φορά τη Μαρία ένα απόγευμα στην Πλάκα. Ο αέρας κουβαλούσε μυρωδιές από καφέ, που μόλις είχε καβουρδιστεί, από γιασεμί κρυμμένο πίσω από…
Read more: Ένας έρωτας μικρός
Δεύτερη ζωή – Μέρος 2ο

Προηγούμενο Όταν έφτασε στην αυλόπορτα του σπιτιού που έμενε ο Αριστείδης, είδε τον κήπο περιποιημένο και αυτό τη χαροποίησε. Το σπίτι όμως ήταν κλειδαμπαρωμένο και όσο και αν χτυπούσε, απόκριση δεν πήρε. Αποφάσισε να κάνει μια βόλτα στο χωριό και να επιστρέψει. Κατέληξε στο καφενείο της πλατείας. Εκεί κάτω από ένα πλάτανο αποφάσισε να απολαύσει…
Read more: Δεύτερη ζωή – Μέρος 2ο
Δεύτερη ζωή – Μέρος 1ο

Εκείνη τη Δευτέρα, η Αλκμήνη είχε αποφασίσει ότι θα τον επισκεφτεί. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. “Θα του αρέσω άραγε; Έχουμε να βρεθούμε τόσα χρόνια” μονολογούσε καθώς παρατηρούσε τους γκρίζους κροτάφους της, τα ατημέλητα μαλλιά της και τις ρυτίδες γύρω από τα μάτια της. Καθώς κοιτούσε στον καθρέφτη, είδε μια ψηλή κοπέλα με ξανθά μαλλιά και άψογες…
Read more: Δεύτερη ζωή – Μέρος 1ο
Οι Ένοχοι – Μέρος 2ο

Προηγούμενο Προς τεράστια έκπληξη της Αντιγόνης ο πατέρας με διαθήκη άφηνε το σπίτι και στις δύο του κόρες και ό,τι άλλο είχε κρατήσει στο όνομά του, τα διένειμε σε όλα του τα παιδιά με δικαιοσύνη.Η Αντιγόνη έγινε έξαλλη με την απόφαση του πατέρα της. “Εγώ να μοιραστώ το σπίτι με την Κατερίνα;” σκεφτόταν. Την επόμενη…
Read more: Οι Ένοχοι – Μέρος 2ο
Οι Ένοχοι – Μέρος 1ο

Η Κατερίνα και η Αντιγόνη ήταν κόρες μεγαλοκτηματία και μεγαλωμένες στα πούπουλα. Είχαν άλλα τρία αδέρφια. Η Αντιγόνη ήταν τέσσερα χρόνια μεγαλύτερη από την Κατερίνα. Ήταν ήσυχο παιδί. Συνήθιζε να παίζει με τις κούκλες της και να χαζεύει τα παιδιά του χωριού, που έπαιζαν κρυφτό, κυνηγητό και μήλα. Το Κατερινιώ, όπως τη φώναζαν, ήταν η…
Read more: Οι Ένοχοι – Μέρος 1ο
Η τελευταία αντάμωση

Ο παλιός σταθμός των τρένων στεκόταν ακόμα όρθιος, με τα ξύλινα παγκάκια του γεμάτα χαρακιές από ονόματα και ημερομηνίες, σημάδια αγάπης που ίσως δεν ταξίδεψαν ποτέ. Οι γραμμές έμοιαζαν να οδηγούν στο πουθενά ή μάλλον έμοιαζαν να οδηγούν σε κάποιο παρελθόν πιο έντονο απ’ το παρόν. Ο αέρας κουβαλούσε μια αχνή μυρωδιά πεύκου και τον…
Read more: Η τελευταία αντάμωση