-
Μην εμπιστεύεσαι ποτέ το σκοτάδι
Read more: Μην εμπιστεύεσαι ποτέ το σκοτάδιΤο σκοτάδι δεν έπεσε εκείνο το βράδυ. Ξύπνησε.Στην αρχή ήταν ανεπαίσθητο, σαν ανάσα, πίσω από κλειστή πόρτα.Τα φώτα τρεμόπαιξαν μία φορά, δύο, και μετά βυθίστηκαν σε ένα μαύρο πιο πυκνό από νύχτα. Όχι απουσία φωτός· αλλά, παρουσία κάτι άλλου.Κάτι που απλωνόταν στους τοίχους και γλιστρούσε στο πάτωμα, σαν υγρό. Ο Αντώνης έμεινε ακίνητος στο σαλόνι.…
-
Ο Συλλέκτης των Ψιθύρων
Read more: Ο Συλλέκτης των ΨιθύρωνΣτην άκρη της πόλης, εκεί που τα φώτα του δρόμου αρχίζουν να τρεμοπαίζουν, υπήρχε ένα παλιό βιβλιοπωλείο που δεν είχε όνομα. Ο ιδιοκτήτης του, ο κύριος Αιμίλιος, δεν πουλούσε βιβλία. Τα χάριζε, αλλά με ένα περίεργο αντίτιμο: έπρεπε να του αφήσεις μια δική σου ανάμνηση, γραμμένη σε ένα μικρό κομμάτι χαρτί. Ένα βροχερό απόγευμα, μια…
-
Τρεις χτύποι στη σιωπή της νύχτας
Read more: Τρεις χτύποι στη σιωπή της νύχταςΘυμάμαι… Ήταν καλοκαιράκι του 1998, Αύγουστος ο μήνας, εκείνη η εποχή που τα μελτέμια φέρνουν πού και πού ένα απαλό αεράκι στην τσιμεντούπολη της Αθήνας, σαν μικρή ανάσα μέσα στη βαριά ζέστη. Κοίταξα το ρολόι την ώρα που κλείδωσα το μικρό μαγαζάκι με τις γραφικές τέχνες που είχαμε τότε με τον πρώην μου.Η ώρα έγραφε…
-
Mahākāla — Το Πέρασμα και το Όριο
Read more: Mahākāla — Το Πέρασμα και το ΌριοΉταν σχεδόν μεσάνυχτα, εκείνη η μεταιχμιακή ώρα που ο κόσμος σωπαίνει, τα φώτα χαμηλώνουν, και κάτι αόρατο βρίσκει χώρο να κινηθεί. Κάτι που δεν ανήκει ούτε στη μέρα ούτε στη νύχτα, όταν τα πράγματα γύρω μας γίνονται πιο ήσυχα. Ήμουν στο σαλόνι, καθισμένη χαλαρά, όταν ο Στέλιος ήρθε προς το μέρος μου. Δεν χρειαζόταν πολλά…
-
Τα βρήκαν ποτέ με τα πρόβατα οι λύκοι;
Read more: Τα βρήκαν ποτέ με τα πρόβατα οι λύκοι;Ξέρεις τι κατάλαβα τελικά; Ότι όσο κι αν θες να αλλάξεις τη φύση σου, στο τέλος πάντα επιστρέφεις σ’ αυτήν. Όπως ο λύκος, που όσο κι αν τον ταΐσεις, όσο κι αν του χαϊδέψεις τη γούνα, όσο κι αν του μάθεις τρόπους, μια μέρα θα σου δείξει τα δόντια. Και όχι γιατί σε μισεί —…
-
Ρεπλίκα
Read more: ΡεπλίκαΗ τελευταία ανάμνηση που είχα από εκείνον, ήταν μια μέρα στα μέσα του Οκτώβρη.Στο Λύκειο υπήρχε ένας κανόνας: να πηγαίνουμε μια φορά τον μήνα ημερήσια εκδρομή — έτσι, για να αποφορτιζόμαστε όλοι, καθηγητές και μαθητές.Για εμάς που θα δίναμε πανελλήνιες εκείνο το καλοκαίρι, ο χρόνος είχε αρχίσει ήδη να κυλά αντίστροφα. Το σχολείο φρόντιζε να…
-
Μη με ψάχνεις ούτε στο παρελθόν ούτε στο παρόν. Επειδή δεν υπάρχω, δεν θα με βρεις
Read more: Μη με ψάχνεις ούτε στο παρελθόν ούτε στο παρόν. Επειδή δεν υπάρχω, δεν θα με βρειςΣτεκόταν απέναντί του, με το βλέμμα γεμάτο με μία ελπίδα που έσβηνε σιγά σιγά, όπως η φλόγα ενός κεριού σε ένα δωμάτιο χωρίς αέρα. Ο Μάξιμος την κοίταξε σκληρά – το παρελθόν, αν τολμούσε κανείς να το αγγίξει, μπορούσε να τους καταστρέψει. Κι εκείνος δεν είχε καμία διάθεση να καταστραφεί ξανά. «Μην προσπαθήσεις να μου…
-
CREEPY COMMENTER
Read more: CREEPY COMMENTERΤο πάθος μου είναι το Youtube. Ναι, ξέρω, ακούγεται κάπως∙ ειδικά για αυτούς που δεν ασχολούνται. Αν αναρωτιέστε γιατί, θα σας το εξηγήσω… Υπάρχει κάτι που με εξιτάρει. Όχι τόσο το να βλέπω βίντεο, όσο το να έρχομαι σε επαφή με το κοινό.Ενθουσιάζομαι να διαβάζω τα σχόλια και να μπλέκω σε συζητήσεις με τους θεατές.…
-
Σας μιλά, η “Ψυχή” του Ραδιοφώνου
Read more: Σας μιλά, η “Ψυχή” του ΡαδιοφώνουΥπήρξε μια εποχή που τα σπίτια δεν είχαν μεγάλα παράθυρα από γυαλί για να βλέπουν τον κόσμο, μόνο μικρά παραθυράκια με γρίλιες, σαν μάτια διστακτικά, άφηναν λίγο φως να τρυπώσει μέσα.Οι άνθρωποι ζούσαν κλεισμένοι, μετρώντας τον χρόνο από τις σκιές της μέρας και τις κινήσεις των περαστικών, χωρίς καμία άμεση γέφυρα με τον απέραντο ορίζοντα.Οι…