-

Σας μιλά, η “Ψυχή” του Ραδιοφώνου
Read more: Σας μιλά, η “Ψυχή” του ΡαδιοφώνουΥπήρξε μια εποχή που τα σπίτια δεν είχαν μεγάλα παράθυρα από γυαλί για να βλέπουν τον κόσμο, μόνο μικρά παραθυράκια με γρίλιες, σαν μάτια διστακτικά, άφηναν λίγο φως να τρυπώσει μέσα.Οι άνθρωποι ζούσαν κλεισμένοι, μετρώντας τον χρόνο από τις σκιές της μέρας και τις κινήσεις των περαστικών, χωρίς καμία άμεση γέφυρα με τον απέραντο ορίζοντα.Οι…
-

Μαθήτρια ετών 50 και κάτι!
Read more: Μαθήτρια ετών 50 και κάτι!Αρχές Σεπτεμβρίου λοιπόν και απ’ το πρωί οι ετοιμασίες είναι κάπως πυρετώδεις. Λίγο το άγχος, η χαρά για μια νέα αρχή, όλα μαζί. Πλησιάζει ο αγιασμός του σχολείου και η μαμά μου πιο αγχωμένη από ποτέ. Η μαμά μου! Θηρίο ανήμερο!Παντρεύτηκε στα 16 από μεγάλο έρωτα (ο μπαμπάς μου ο πονηρός την έκλεψε) και εκείνη,…
-

Μεταφυσικέ μου έρωτα!
Read more: Μεταφυσικέ μου έρωτα!Μια μέρα σαν τις άλλες… υποθετικά. Όταν είσαι 12 χρονών παιδί, οι μέρες είναι όλες όμορφες με μια γλυκιά ρουτίνα. Έτσι κι εκείνη τη μέρα βγήκα στη γειτονιά να βρω ένα τσούρμο αγόρια και κορίτσια που μεγαλώναμε μαζί χρόνια τώρα και που ονειρευόμασταν επίσης μαζί το μέλλον. Ώσπου ήρθε η είδηση που μας έκοψε τα…
-

Η Κλεψύδρα
Read more: Η ΚλεψύδραΜια φορά κι ένα… λεπτό, ήταν η στιγμή που τα άλλαξε όλα.Ο Αλέξανδρος καθόταν μόνος στο δωμάτιό του, όταν άκουσε έναν ήχο τόσο λεπτό που έμοιαζε με ψίθυρο. Σήκωσε το βλέμμα και το έστρεψε στην παλιά κλεψύδρα του παππού του, που ήταν χρόνια τοποθετημένη πάνω στο γραφείο.Η κλεψύδρα ήταν ένα παλιό, περίτεχνο αντικείμενο, φτιαγμένο έτσι,…
-

Ωχ! Το νύχι μου…
Read more: Ωχ! Το νύχι μου…Ας ξεκινήσουμε από εκεί!Από μια φράση που συχνά λέγεται με υπερβολή, λες και το σπασμένο νύχι είναι τραγωδία αρχαιοελληνική, λες και ο μικρός πόνος ή η χαλασμένη αισθητική καταρρίπτει τον ίδιο τον κόσμο.Κι όμως, πόσα νεαρά κορίτσια σήμερα παγιδεύονται μέσα σ’ αυτή την υπερβολή, χτίζοντας νύχια, βλεφαρίδες, πρόσωπα, σώματα… Πόσες φορές βλέπουμε τα ίδια “καρμπόν”…
-

Ξημέρωσε Αύγουστος
Read more: Ξημέρωσε ΑύγουστοςΞημέρωσε Αύγουστος… Η καρδιά του καλοκαιριού. Θυμάσαι παλιά πώς περνούσατε τα αυγουστιάτικα βράδια σας; Το μωρό κοιμάται ήσυχο, το φαγητό σιγοψήνεται στο μάτι κι εσύ επιτέλους κατάφερες να λούσεις τα μαλλιά σου. Καθώς απλώνεις τη βρεγμένη πετσέτα σου στο μπαλκόνι, ακούς απ’ έξω την μουσική από κάποιο καλοκαιρινό πάρτυ. Το μυαλό σου κάνει μια βουτιά…


