Της ζήτησαν να δώσει μία συνέντευξη. Παρόλο το απαιτητικό πρόγραμμά της με εκθέσεις ζωγραφικής στο εξωτερικό, δεν αρνήθηκε. Η βοηθός της την προηγούμενη μέρα τής έδωσε τις ερωτήσεις για να ρίξει μία ματιά. Είχε λίγο χρόνο στη διάθεσή της. Εστίασε σε μία ερώτηση: «Πώς φτάσατε εδώ που είστε σήμερα;» «Ωραία, ξεκινήσαμε» σκέφτηκε και αμέσως άφησε…

Θυμάσαι εκείνη την νύχτα στην στάση; Γιατί εγώ πραγματικά δεν μπορώ να την βγάλω από το μυαλό μου∙ έχει ριζώσει εκεί πεισματικά. Μερικές φορές νομίζω ότι με έχει στοιχειώσει επίτηδες, για να μου θυμίζει την ευκαιρία που έχασα… Ήταν καλοκαίρι, με μια αφύσικη ζέστη για εκείνη την ώρα, που έκανε το δέρμα να γυαλίζει τόσο…

Ο ήλιος είχε χαθεί πίσω από ένα γκρίζο πέπλο καπνού. Ο αέρας ήταν πυκνός, βαριά μυρωδιά καμένου πλανιόταν παντού κι η σιωπή που ακολούθησε τον θόρυβο της φωτιάς έμοιαζε αφύσικη. Η Άννα στεκόταν στην άκρη του καμένου λόφου και κοιτούσε. Εκεί που χθες υπήρχε μια θάλασσα από πράσινο, τώρα απλώνονταν κορμοί μαυρισμένοι, κλαδιά σπασμένα, στάχτη… Στα…

Στη σκηνή, ένα παλιό κάθισμα.Ο Αρλεκίνος, κάθεται, κρατά το μαντολίνο του κι ένα κόκκινο τριαντάφυλλο.Το φως απαλό.Μιλά στο κοινό ή σ’ έναν απόντα αγαπημένο; “Δεν μιλάω πολύ. Μόνον με νότες ή με βλέμματα που ξεγλιστρούν κάτω απ’ το μακιγιάζ μου. Το πρόσωπό μου, άσπρο πανί με μαύρες γραμμές. Κάτω απ’ αυτό, κάθε λύπη μου γίνεται…

Στο Βασίλειο μιας Κουζίνας, μέσα σ’ ένα ευρύχωρο ντουλάπι, κάτω από το ράφι με τα όσπρια και πάνω από τα ρύζια και τον τραχανά, κοιμόταν μέσα στο μπλε κουτί του, ένα Σπαγγέτι Νο6, ευλύγιστο και περήφανο, με μια υπέροχη κορμοστασιά και ψυχή Μεσογειακή. Μια μέρα, το καπάκι μιας κατσαρόλας άνοιξε..Φωνές ακούστηκαν από τον πάγκο και…