TheBluez

Αρθρογραφία

Δεν είμαστε όλες εδώ, κάποιες λείπουν

Θα μιλήσω για εσάς. Για όλες εσάς που δεν είστε πια εδώ. Για όσες το όνομά τους γράφτηκε μόνο στις ειδήσεις, σε μια γραμμή, σε ένα δελτίο που πέρασε γρήγορα και μετά η ζωή συνέχισε σαν να μην έλειπε κανείς. Θα μιλήσω για εκείνες που δεν πρόλαβαν να γεράσουν, για εκείνες που κοιμήθηκαν δίπλα στα…
Read more: Δεν είμαστε όλες εδώ, κάποιες λείπουν
Σας μιλά, η “Ψυχή” του Ραδιοφώνου

Υπήρξε μια εποχή που τα σπίτια δεν είχαν μεγάλα παράθυρα από γυαλί για να βλέπουν τον κόσμο, μόνο μικρά παραθυράκια με γρίλιες, σαν μάτια διστακτικά, άφηναν λίγο φως να τρυπώσει μέσα.Οι άνθρωποι ζούσαν κλεισμένοι, μετρώντας τον χρόνο από τις σκιές της μέρας και τις κινήσεις των περαστικών, χωρίς καμία άμεση γέφυρα με τον απέραντο ορίζοντα.Οι…
Read more: Σας μιλά, η “Ψυχή” του Ραδιοφώνου
Τι σημαίνει να είσαι πενηντάρα

Παρά ένα χρόνο, μισός αιώνας ζωής. Βλέποντας γύρω μου, την εξέλιξη, την ζωή να τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα και την τεχνητή νοημοσύνη να αντικαθιστά τα πάντα, αναπολώ, νοσταλγώ, θέλω να γυρίσω πίσω, να χαθώ στα παλιά. Ναι, ταιριάζω περισσότερο σε εκείνα τα χρόνια και είμαι ευγνώμων που γεννήθηκα την δεκαετία του εβδομήντα. Όχι δεν νιώθω…
Read more: Τι σημαίνει να είσαι πενηντάρα
Ιστορίες Ανθρώπων

Ιστορίες ανθρώπων. Τους έχεις δει μέσα στο τρένο. Μέσα στο λεωφορείο. Στο καφέ. Στον δρόμο. Στην γειτονιά. Στον κόσμο. Δίπλα σου. Κοντά σου. Περπατάνε δίπλα σου. Εκείνος που κάνει τον σταυρό του όταν περνάει ένα ασθενοφόρο. Αυτός που μιλάει στις γάτες του δρόμου. Εκείνος που χαϊδεύει έναν σκύλο που κουνάει την ουρά του. Αυτή που…
Read more: Ιστορίες Ανθρώπων
Η καρδιά του TheBluez.gr

Ποιοι είμαστε; Θα σας πω. Πρώτα όμως θα πω ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στο Thebluez.gr. Η Μαρίτσα τα έκανε «όλα και δέσανε». Αφού είναι «η ζωή ένα σφύριγμα» και φέρνει «τα πάνω κάτω» εκεί που δεν το περιμένεις. Αγαπητοί αναγνώστες «ρίξτε της ένα ξεμάτιασμα» μη μας την ματιάξουνε! Η Ελευθερία είναι «η λευκή πριγκίπισσα» που…
Read more: Η καρδιά του TheBluez.gr
Ωχ! Το νύχι μου…

Ας ξεκινήσουμε από εκεί!Από μια φράση που συχνά λέγεται με υπερβολή, λες και το σπασμένο νύχι είναι τραγωδία αρχαιοελληνική, λες και ο μικρός πόνος ή η χαλασμένη αισθητική καταρρίπτει τον ίδιο τον κόσμο.Κι όμως, πόσα νεαρά κορίτσια σήμερα παγιδεύονται μέσα σ’ αυτή την υπερβολή, χτίζοντας νύχια, βλεφαρίδες, πρόσωπα, σώματα… Πόσες φορές βλέπουμε τα ίδια “καρμπόν”…
Read more: Ωχ! Το νύχι μου…
Για σένα που…

Για σένα που… αρρώστησε η ψυχή σου κι άρχισε να επηρεάζει και το σώμα σου. Ξέρεις, πολλές φορές από την ψυχή ξεκινάνε όλα, αλλά λίγος κόσμος το καταλαβαίνει. Το μόνο πρόβλημα για κείνους είναι όταν πονάς κάπου στο σώμα, γι’ αυτό δεν μεριμνούν για τη σωστή περίθαλψη. Αναζητούν να βρουν το λόγο που αρρώστησε η…
Read more: Για σένα που…
Η τηλεόραση της αθωότητας

Μπρούμυτα, κάτω από το μεγάλο τραπέζι του σαλονιού, κρυμμένη από τα κρόσσια του καλού τραπεζομάντηλου, κοιλίτσα στο χαλί και κεφαλάκι στηριγμένο στα χεράκια… εκεί ήταν η μαγική πύλη απ’ όπου ξεκινούσαν όλα τα ταξίδια.Δύο παιδικά μάτια να κοιτάζουν με δέος, να ανοίγουν πελώρια και να απολαμβάνουν το μαγικό τετράγωνο κουτί. Στην αρχή, οθόνη λίγο σκοτεινή…
Read more: Η τηλεόραση της αθωότητας
Κυνηγοί “πουλιών”

Είναι πολλοί οι κυνηγοί κι εμείς πουλιά. Μας κυνηγούν για να μας “σημαδέψουν”, να μας σκοτώσουν. Κι αν δεν τα καταφέρουν, μας τραυματίζουν τα φτερά, ώστε να σερνόμαστε στο έδαφος. Να αναπολούμε τα φτερουγίσματα που κάποτε κάναμε, την αίσθηση του να βλέπουμε τον κόσμο από ψηλά, μέχρι να ξεψυχήσουμε σε μια σκοτεινή γωνιά, βγάζοντας έναν…
Read more: Κυνηγοί “πουλιών”