-

Να θυμάσαι τα παππού-τσια που αγάπησες
Read more: Να θυμάσαι τα παππού-τσια που αγάπησεςΌταν καθόταν, ακόμα και μέσα στην τάξη, ο Θοδωρής σταύρωνε το αριστερό πόδι πάνω από το δεξί. Η μαμά τον πείραζε ότι μιμούνταν τον παππού Ευτύχη. Ίσως και να το έκανε πράγματι. Εκείνο το πρωινό, όμως, ορκίστηκε μέσα του ότι δεν θα ξανακαθίσει έτσι ποτέ. Ήταν Τρίτη και παρακολουθούσε τη δεύτερη ώρα του μαθήματος της…
-

Τα παραμύθια που νίκησαν το σκοτάδι
Read more: Τα παραμύθια που νίκησαν το σκοτάδιΓια την Ελένη, ο κόσμος ήταν πάντα χωρισμένος στα δύο: σε αυτά που μπορούσε να αγγίξει, να μυρίσει και να νιώσει, και σε εκείνα τα περίεργα, μαύρα σχήματα πάνω στο λευκό χαρτί που έμοιαζαν με μυρμήγκια παγιδευμένα σε ιστό αράχνης. Μεγάλωσε στην ορεινή Ευρυτανία των τελών της δεκαετίας του ’30. Σε ένα σπίτι με πέντε…
-

Όπου εσύ κι εγώ
Read more: Όπου εσύ κι εγώΣτρατιωτικός ο Ορφέας, με δεύτερη μετάθεση στο Παρανέστι Δράμας. Μάζεψε τα λιγοστά πράγματα του και εγκαταστάθηκε σε μια γκαρσονιέρα. Ένιωθε να πνίγεται στον στρατό. Ποτέ δεν του άρεσε η δουλειά του. Στην Ρόδο που ήταν τα προηγούμενα έξι χρόνια, είχε τουλάχιστον πολλά να κάνει εκτός στρατοπέδου. Νέο παλικάρι είκοσι τεσσάρων χρονών πήγε. Τουρίστριες, νυχτερινή ζωή,…
-

Ζωγραφίζοντας ιβίσκους
Read more: Ζωγραφίζοντας ιβίσκουςΗ Σμαράγδα ένα όνειρο είχε από παιδί, να γίνει κάποια! Να διαφέρει από τους άλλους. Τα παιδικά της χρόνια δεν ήταν άσχημα σε γενικές γραμμές. Είχε εισπράξει πολλή αγάπη από τους γονείς της. Πρώτο παιδί και τελευταίο, αλλά η ζωή που γεμίζει τους ανθρώπους με εκπλήξεις χτύπησε την πόρτα της οικογένειας του Σπύρου και της…
-

Το ‘χαρισματικό’ παιδί
Read more: Το ‘χαρισματικό’ παιδίΟ Κώστας και η Μυρσίνη απέκτησαν μετά από πολλές προσπάθειες ένα αγοράκι. “Θανάση θα το πούμε, σαν τον μπαμπά σου. Να τον τιμήσουμε για όσα μας προσέφερε και δεν πρόλαβε να δει εγγόνι”, είπε η Μυρσίνη και έδωσε το νεογέννητο στον άντρα της να το κρατήσει αγκαλιά. Εκείνος το φίλησε στο κούτελο και της χαμογέλασε.…
-

Το ξέρω… (;)
Read more: Το ξέρω… (;)Δεκαοχτώ χρονών ήταν η Στεφανία όταν δέχτηκε να γίνει το κορίτσι του Θαλή και τώρα μετρούσαν τριάντα χρόνια από κείνη τη μέρα. Η αγάπη της για κείνον την έκαναν να αντέξει όλη αυτήν την κοινή πορεία ζωής μιας και σίγουρα δεν ήταν ποτέ αυτό που λέμε “εύκολος άνθρωπος”. Την αγαπούσε, το ήξερε η Στεφανία! Σίγουρα…
-

Νικόλ
Read more: ΝικόλΣε ένα χωριό ζούσαν εκατό κάτοικοι. Το μεγαλύτερο ποσοστό ήταν άνω των ενενήντα ετών. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν μικρά παιδιά και τα παιδικά τους χρόνια ήταν απερίγραπτα σκληρά. Τριγυρνούσαν ξυπόλητα στους δρόμους ψάχνοντας για ένα κομμάτι ψωμί. Κάποια παιδιά πουλούσαν τσιγάρα, σπίρτα, καραμέλες για να πάνε λίγες δραχμές πίσω στις οικογένειές…
-

Εκδίκηση
Read more: ΕκδίκησηΜόλις μπήκε στο σπίτι από νυχτερινή βάρδια στο νοσοκομείο η Μάρω και την περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη. Η πρώτη της ξαδέρφη, που την φιλοξενούσε και την βοηθούσε με την κόρη της, ήταν τρομοκρατημένη. – Ήρθε δύο φορές, χτυπούσε την πόρτα και απειλούσε ότι θα την σπάσει. – Η Κορίνα; Φοβήθηκε; Τον αλήτη, φοβερίζει το ίδιο…
-

Η κουρλο-Λένη
Read more: Η κουρλο-ΛένηΤο γέλιο της, καλόκαρδο και καθάριο σαν το νερό της πηγής, ηχούσε συχνά πυκνά μέσα στην ημέρα, κάνοντας τις κατάμαυρες μπούκλες της να χορεύουν. Κι ήταν αυτό το γέλιο, το γεμάτο ζωή και αθωότητα, που έγινε η αιτία να της βγάλουν το παρατσούκλι “η Κουρλο-Λένη”. Λύσσαξαν όλοι, γυναίκες, άντρες, παιδιά… Πώς τολμούσε αυτό το κορίτσι…