-
Όταν σωπαίνουν τα όπλα – Μέρος 1ο
Read more: Όταν σωπαίνουν τα όπλα – Μέρος 1οΟ Σοβιετικός αξιωματικός Αλεξέι Βολκόφ δεν είχε κανένα δικαίωμα να ερωτευτεί την Ιρίνα Μάρκοβα. Εκείνος φορούσε τη στολή του Κόκκινου Στρατού κι εκείνη ήταν μια απλή κοπέλα, που είχε ήδη χάσει αρκετά εξαιτίας του πολέμου, ώστε να μην αντέχει να χάσει και την καρδιά της. Κι όμως, το φθινόπωρο του 1944, σ’ ένα χωριό που…
-
Ένα τραπέζι για δύο
Read more: Ένα τραπέζι για δύοΤι μέρα και η σημερινή! Με τι αγωνία την περίμενε ο Θάνος! Κάθε χρόνο τα ίδια συναισθήματα. Οι ίδιες σκέψεις. Οι ίδιοι προβληματισμοί. Είχε ήδη βγει στην σύνταξη. Μετά τι θα έκανε; Θα επέστρεφε στο χωριό του; Μα πώς; Τι θα κάνει μετά; Να γυρίσει; Δεν μπορεί. Είχε εγκαταλείψει την γενέτειρά του από τα είκοσι…
-
Αντικριστά μπαλκόνια
Read more: Αντικριστά μπαλκόνιαΕίχε περάσει η ώρα κατά δύο λεπτά και η Φωφώ με το βλέμμα στραμμένο στο απέναντι μπαλκόνι μουρμούριζε, “στο τηλέφωνο θα πιάστηκε πάλι με τις ώρες”, όταν την είδε με το πι, να βγαίνει στο μπαλκόνι και να παίρνει την θέση της, στην καρέκλα δίπλα στο κάγκελο. – Άι μαρή, που είσαι; Κρύωσε ο ελληνικός.–…
-
Το αντικλείδι
Read more: Το αντικλείδι«Της έδωσες αντικλείδι;» «Για μια ώρα ανάγκης!» Μες τα νεύρα σηκώθηκε η Ελένη να βρει την ρόμπα της μέσα στο σκοτάδι. Ο Στέφανος, ο άντρας της, φόρεσε το παντελόνι που είχε πετάξει στο πάτωμα δίπλα στο κρεβάτι. Ποιος την άκουγε την γυναίκα του, ποιος ξέρει πόσο καιρό θα του κρατούσε πάλι μούτρα. «Είναι ώρα ανάγκης…
-
Η φιγούρα που έλειπε
Read more: Η φιγούρα που έλειπεΧανιά, Δεκέμβριος 2015 Αυτές οι συναντήσεις γύρω από το μεγάλο ξύλινο τραπέζι, έστω για τις τόσο λίγες φορές τον χρόνο, την είχαν κουράσει την Αν. Ήταν πια ένα έθιμο σαν το ρόδι που σπάμε την Πρωτοχρονιά, σαν τον χαρταετό που πετάμε την Καθαρή Δευτέρα. Τα πρώτα χρόνια, όσο θυμόταν, της ήταν ευχάριστο όλο αυτό. Με…
-
Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Η ένοικος του σπιτιού των Τιοντορέσκου
Read more: Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Η ένοικος του σπιτιού των Τιοντορέσκου[Σημείωση: Το παρόν κείμενο βασίστηκε στα γεγονότα του μυθιστορήματός μου «Η εντολή της Κόμισσας» (εμπνευσμένο κυρίως από τον «Δράκουλα» του Μπραμ Στόκερ και την «Καρμίλα» του Σέρινταν Λε Φανού) και υπάρχουν αναφορές στο μυθιστόρημα. Αν σας αρέσει το διήγημα, μπορείτε να βρείτε στο TheBluez.gr κι άλλες ιστορίες (πιο μεγάλες σε έκταση) από το περιοδικό Weird…
-
Το Παιδί της Κολοκύθας
Read more: Το Παιδί της ΚολοκύθαςΗ Μία κοίταξε τις κολοκύθες που σχημάτιζαν ένα φωτεινό μονοπάτι στην αυλή. Είχε πια σκοτεινιάσει και τα σκαλισμένα μάτια και στόματά τους έμοιαζαν τρομακτικά μέσα στο σκοτάδι. Ψηλάφισε τις μακριές, πορτοκαλί πλεξούδες της και μια παράλογη σκέψη τρύπωσε στο μυαλό της. Το χρώμα τους ήταν ακριβώς ίδιο με εκείνο της κολοκύθας. Χαμογέλασε με τη σύμπτωση…
-
Κωσταντία
Read more: Κωσταντία«Ο πατέρας σου σε έκανε έτσι;» Η κοπέλα δεν τόλμησε να μιλήσει. Είχε σκυφτό το κεφάλι. Κοιτούσε τα πόδια της γυναίκας που τα χτυπούσε στο πάτωμα θαρρείς και ήθελε να το σπάσει. «Πόσο είσαι; Δεκάξι;» Το κορίτσι κούνησε θετικά το κεφάλι και ένιωσε το χέρι της γυναίκας να της χαϊδεύει απαλά το πληγωμένο της μάγουλο.…
-
Το χαμένο λεωφορείο
Read more: Το χαμένο λεωφορείοΆλλη μια Δευτέρα έφτασε, μαζί της και η βδομάδα. Πάλι έβρεχε σήμερα. Τον τελευταίο μήνα υγρασία και βροχή ήταν ένα σύνηθες φαινόμενο. Ασυνήθιστο για τον αττικό ουρανό που σύμφωνα με την παράδοση δεν φοβάται τις αστραπές. Για την Δώρα άλλη μία μέρα ξημέρωνε. Ένιωθε ένα βάρος στο στήθος τον τελευταίο καιρό. Σαν να είχε πέτρες…