-
Η συνάντηση – Μέρος 2ο
Read more: Η συνάντηση – Μέρος 2οΠροηγούμενο Όταν ανέβηκαν τις σκάλες, συνάντησαν μια πόρτα. Ο Νικηφόρος την ξεκλείδωσε και άναψε τα φώτα. Η Ναταλία τότε αντίκρυσε το πιο όμορφο γραφείο στον κόσμο. Ξύλο και πέτρα παντού. Το δάπεδο στρωμένο με χαλιά, το τζάκι να καίει σιγανά και τα παράθυρα να έχουν θέα όλη την Αθήνα. Ο ήχος από ένα καμπανάκι ακούστηκε…
-
Η συνάντηση – Μέρος 1ο
Read more: Η συνάντηση – Μέρος 1οΟ ήχος των παπουτσιών της στην βρεγμένη άσφαλτο έδινε τον ρυθμό στο βάδισμά της. «Δεν θέλω να πάω! Δεν θέλω να πάω! Δεν θέλω να πάω!», μονολογούσε, ενώ τα πόδια της την πήγαιναν στο μαγαζί που είχαν ραντεβού. Τόσος κόσμος την περίμενε, μα εκείνη δεν είχε καμία διάθεση. Ένα στενό πριν το μαγαζί, κοντοστάθηκε. Η…
-
Το διαγώνισμα
Read more: Το διαγώνισμα«Ρε τι είναι αυτά;»«Σσσσστ! Μη μιλάτε και γράφετε!»«Ρεεεε! Καλά εντάξει… Σκ@τα! Θα γράψω!»«Καλά, πού το βρήκε αυτό το θέμα;»«Ησυχία! Αν δεν ηρεμήσετε θα αναγκαστώ να σας μηδενίσω όλους και δεν το θέλω!»«Μα, κυρία, δεν βλέπετε τι διαγώνισμα είναι αυτό; Πώς να γράψουμε; Όλοι άπατοι θα πάμε!». Η «κυρία» Ματίνα -έτσι την φώναζαν τα παιδιά- πήρε…
-
Ήθελα να είσαι πιο άντρας από μένα
Read more: Ήθελα να είσαι πιο άντρας από μέναΚοίτα να δεις που τελικά δεν τηρώ τις υποσχέσεις μου!-Πράγμα σπάνιο για μένα!- Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου πως δεν πρόκειται να γράψω ούτε μια λέξη για ανθρώπους άνευ αξίας. Για εκείνους που μπήκαν και βγήκαν απ’ τη ζωή μου λες και μπαινόβγαιναν σε παιχνίδι, και δες… πω πω πόσες πολλές λέξεις!!! Ελπίζω να είναι…
-
Ένα ΚΛopy – paste, η ζωή μου όλη!
Read more: Ένα ΚΛopy – paste, η ζωή μου όλη!Ρε σεις, να ρωτήσω κάτι;Νιώθετε καλά όταν αντιγράφετε τα κείμενά μας στις δικές σας σελίδες; -Ήρεμα ρωτάω!- Κάθομαι εγώ ωραία και καλά να γράψω ένα κείμενο.Ορισμένες φορές για να ξαλαφρώσω τις σκέψεις μου, άλλες φορές για να απαλύνω τον πόνο και τέλος… έχω και τις καταθέσεις της ψυχής μου.Υπογράφω με το όνομά μου και τα…
-
Το ξεστόλισμα
Read more: Το ξεστόλισμα«Είμαι οριακά να το πετάξω!»«Μαρία, ήρεμααα! Δεν φταίει σε τίποτα το κακόμοιρο!»«Φταίει! Είναι δυνατόν να ταλαιπωρούμαι τόσο πολύ; Πες μου!»«Έλα έλα! Θα φορτσάρουμε μια ωρίτσα και μετά όλα τέλεια!»«Όλα τέλεια; Σκούπισμα; Σφουγγάρισμα; Ποιος θα τα κάνει; Πρέπει και να μαγειρέψω!»«Μην γκρινιάζεις! Είναι μέρα χαράς!»«Να τη βράσω τη χαρά!». Έπιασε την πρίζα και την τράβηξε με…
-
Το άρθρο
Read more: Το άρθροΤα μάτια του πήγαιναν με αστραπιαία ταχύτητα δεξιά και αριστερά. Ρουφούσε τις λέξεις που ξεπετάγονταν μπροστά του. Τον παρατηρούσα με τα χέρια στο στόμα. Αγωνία. Αυτό ένιωθα, αλλά δεν ήξερα τον λόγο. Το είχαμε κάνει αυτό οι δυο μας ένα εκατομμύριο φορές! Εγώ έγραφα και αυτός διάβαζε. Εγώ περίμενα και εκείνος σχολίαζε. Εγώ τον έβριζα…
-
Καλή χρονιά!
Read more: Καλή χρονιά!«Καλή Χρονιά μαμά!»«Καλή Χρονιά τζιέρι μου! Να είσαι πάντα ευτυχισμένη και υγιής και με το καλό…»«Ξέρω…Ένα παιδάκι! Καλή χρονιά μπαμπά!»«Καλή χρονιά ψυχή μου! Ρε Αλέκα δώσε μου το κινητό να την δω και εγώ λίγο. Μα πού είσαι; Στο νοσοκομείο;»«Ναι! Τελείωσα τη βάρδιά μου!»«Πρωτοχρονιάτικα βρε πουλάκι μου;» «Και τι να έκανα σπίτι μόνη μου;!»«Χαρούλα μου,…
-
Το γκι
Read more: Το γκι«Στην αρχαιότητα, παιδιά μου, το γκι θεωρούταν φαρμακευτικό βοτάνι και…»«Τι σημαίνει αυτό, κυρία;»«Σημαίνει ότι μπορούσε να βοηθήσει κάποιον που ήταν άρρωστος ή χτυπημένος. Επίσης, πέρα από αυτό, ήταν ιερό σύμβολο γιατί το χειμώνα γιατί παρέμενε πράσινο!»«Ουαααααουυυυυ!», έκαναν όλα τα παιδιά με μια φωνή. Η Χριστίνα χαμογέλασε και συνέχισε να χαζεύει τα αμέτρητα γκι που κρέμονταν…