Έριξε μια προσεχτική, εξεταστική ματιά γύρω της. Τα περισσότερα τραπέζια ήταν ήδη γεμάτα και οι καλεσμένοι απολάμβαναν το φαγητό τους. Οι σερβιτόροι κινούνταν γρήγορα και διακριτικά ανάμεσα απ’ τον κόσμο, φροντίζοντας την κάθε λεπτομέρεια. Η μουσική ήταν απαλή και χαλαρωτική. Στη μέση της πίστας, η λευκή εντυπωσιακή τούρτα και γύρω της πολύχρωμα λουλούδια και λευκά…

Σηκώθηκε όρθιος κι έστρωσε με νευρικές κινήσεις το πουκάμισό του, πήρε μια βαθιά ανάσα κι άφησε τον αέρα να βγει από μέσα του αργά, σε μια προσπάθεια να ηρεμήσει την καρδιά του που από ώρα χτυπούσε σαν τρελή. Ξαφνικά ένιωθε σαν έφηβος που έβγαινε το πρώτο του ραντεβού. Ακούμπησε στο παγκάκι με τα δυο του…

Άνοιξε τα μάτια του, έγειρε το κεφάλι του ελαφρά προς τ’ αριστερά και την κοίταξε. Πόσο διαφορετική του φαινόταν… λες κι είχαν περάσει αιώνες απ’ την τελευταία φορά που βρέθηκε στο πλάι της. Τα μαλλιά της χυμένα στην άμμο, τα χείλη της μισάνοιχτα και τα μάτια της ερμητικά κλειστά. Το χλωμό φως του φεγγαριού αγκάλιαζε…

Ήταν ένα δύσκολο διαζύγιο, μετά από ένα δύσκολο γάμο και για χρόνια δεν είχε περάσει απ’ το μυαλό της να βρει κάτι καινούριο στη ζωή της. Όταν όμως ηρέμησε κάπως η κυματώδης θάλασσα την οποία κλήθηκε να παλεύει, άρχισε να σκέφτεται πως ίσως θα έπρεπε να κάνει μια καινούρια γνωριμία, να βρει έναν σύντροφο, να…

Η Στέλλα κάθισε προσεχτικά στον καναπέ και ίσιωσε με αργές κινήσεις, που πρόσδιδαν την αμηχανία της, τη γκρι φούστα της. Σήκωσε τα μεγάλα, καστανά μάτια της και την κοίταξε. Το βλέμμα της Καίτης ήταν ζεστό και χαμογελαστό. Η Στέλλα πήρε διακριτικά μια βαθιά ανάσα και της χαμογέλασε. -Ώστε εσύ είσαι η Στέλλα λοιπόν… είπε χαμογελαστά…