-

Το τέλος της κατάρας – Μέρος 2ο
Read more: Το τέλος της κατάρας – Μέρος 2οΠροηγούμενο Η άνοιξη είχε παραχωρήσει την θέση της στο καλοκαίρι και η ζέστη της Αθήνας έκανε τα απογεύματα πιο βαριά, αλλά και πιο αργά. Ο Αλέξανδρος καθισμένος στο γραφείο του νοσοκομείου, κοίταξε το ρολόι του. Ήταν σχεδόν οκτώ το βράδυ. Παλιότερα τέτοια ώρα θα ξεκινούσε να διαβάζει τα πρακτικά των επόμενων χειρουργείων, βυθισμένος στην γνώριμη…
-

Η Ομπρέλα – Μέρος 5ο
Read more: Η Ομπρέλα – Μέρος 5οΠροηγούμενο Το χέρι της ήταν πάνω στο χερούλι της πόρτας. Τα μάτια της βυθισμένα στα δικά του. Λίγα δευτερόλεπτα σιωπής κι άηχης μάχης με τα βλέμματα. Ο Στέλιος έπιασε το χερούλι της πόρτας, κρατώντας το δικό της χέρι μέσα στη χούφτα του και το κατέβασε. Εκείνη δεν έφερε αντίσταση. Η πόρτα άνοιξε και χωρίς να…
-

Το τέλος της κατάρας – Μέρος 1ο
Read more: Το τέλος της κατάρας – Μέρος 1οΗ κατάρα του επαγγέλματος για τον Δρ. Αλέξανδρο Αποστόλου, ήταν απλή και κυνικά ξεκάθαρη: γνώριζε ακριβώς πότε μια καρδιά σταματά να χτυπά, αλλά είχε ξεχάσει πώς είναι όταν ξεκινά να ζει. Στα σαράντα του, με ένα όνομα που οι συνάδελφοί του ψιθυρίζουν με δέος στους διαδρόμους της καρδιοχειρουργικής κλινικής, είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το…
-

Η Ομπρέλα – Μέρος 4ο
Read more: Η Ομπρέλα – Μέρος 4οΠροηγούμενο – Καφέ; βγήκε αγουροξυπνημένος απ’ το δωμάτιο Η Βίκη ένευσε καταφατικά και παρέμεινε κουλουριασμένη στην πολυθρόνα. Λίγα λεπτά μετά, ακούμπησε μπροστά της μια αχνιστή κούπα και κάθισε απέναντί της. – Δεν έφυγες. – Όχι. σήκωσε αδιάφορα τους ώμους της – Σε λίγο πρέπει να πάω στο μαγαζί. Δεν μπορείς να έρθεις εκεί. Έχεις κάπου…
-

Η Ομπρέλα – Μέρος 3ο
Read more: Η Ομπρέλα – Μέρος 3οΠροηγούμενο Ο Στέλιος στάθηκε μπροστά στα δέντρα και σκάναρε το χώρο με το βλέμμα του. Έκανε κάποια βήματα μπροστά για να κοιτάξει καλύτερα. Ο ήχος ενός αυτοκινήτου που έβγαινε απ’ το πάρκινγκ του μαγαζιού προς το χωματόδρομο, τον έκανε να γυρίσει το κεφάλι του προς τα πίσω. Ήταν εκείνος, ο άγνωστος άντρας που έψαχνε τη…
-

Η Ομπρέλα – Μέρος 2ο
Read more: Η Ομπρέλα – Μέρος 2οΠροηγούμενο Μπαίνοντας στο δωμάτιο που της είχε παραχωρήσει ο Στέλιος, κλείδωσε την πόρτα κι έλεγξε αν τα παράθυρα ήταν κλειστά. Δεν άναψε τα φώτα, μόνο το μικρό λαμπατέρ δίπλα στο κρεβάτι. Έβγαλε τα ρούχα της και τα δίπλωσε, ακουμπώντας τα σε μια καρέκλα. Έλυσε τα μαλλιά της και τα άφησε να πέσουν πάνω στην γυμνή…
-

Η Ομπρέλα – Μέρος 1ο
Read more: Η Ομπρέλα – Μέρος 1οΟ ήχος απ’ το κουδουνάκι της πόρτας -σημάδι πως κάποιος είχε μπει στο μαγαζί, έκανε τον Στέλιο να σηκώσει το βλέμμα. Τακτοποιούσε τα ποτήρια στη θέση τους, μα στη θέα της άγνωστης κοπέλας, άφησε το πανί που κρατούσε κι ακούμπησε τα χέρια του πάνω στο μπαρ. Η κοπέλα κοίταξε γύρω της, το βλέμμα της έπεσε…
-

Το αρχείο της λήθης – Μέρος 5ο
Read more: Το αρχείο της λήθης – Μέρος 5οΠροηγούμενο Τικ – Τακ. Τικ – Τακ. Ο ήχος δεν ερχόταν πια από πίσω από τον ουρανό. Ερχόταν από μέσα του. Ο άντρας σήκωσε απότομα το κεφάλι από το γραφείο του. Μπροστά του απλώνονταν χαρτιά, μισάνοιχτοι φάκελοι, εκκρεμότητες, ενώ μια οθόνη φώτιζε ψυχρά τον χώρο. Δεν ήξερε τι ακριβώς τον είχε ταράξει. Ένιωθε μια περίεργη…
-

Το αρχείο της λήθης – Μέρος 4ο
Read more: Το αρχείο της λήθης – Μέρος 4οΠροηγούμενο Το αερόστατο ταξίδεψε μακριά από το δάσος, πάνω από πόλεις, δρόμους, ποτάμια που έμοιαζαν ζωγραφισμένα. Σ’ ένα ερειπωμένο θερμοκήπιο στην άκρη του κόσμου, άφησαν τον Τζεπέτο κρυμμένο. Εκεί ο ξυλουργός έμεινε ώρες να δουλεύει ασταμάτητα πάνω στην κούκλα του. Όταν ολοκλήρωσε και το τελευταίο σκάλισμα έβγαλε από την τσέπη του ένα μικρό κομμάτι ξύλο,…