-
Σχεδόν μαζί (Μέρος 3ο)
Read more: Σχεδόν μαζί (Μέρος 3ο)Προηγούμενο Έμεινε ακόμη μία μέρα στη Βαρκελώνη. Περπάτησαν μαζί στον κήπο του Laberint d’ Horta, ανάμεσα σε πράσινους διαδρόμους που έκλειναν και άνοιγαν σαν να δοκίμαζαν την απόσταση μεταξύ τους. Το σώμα του περνούσε κοντά της περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν για να είναι τυχαίο, όχι αρκετά για να γίνει δεδομένο. Σε ένα στενό πέρασμα, το…
-
Σχεδόν μαζί (Μέρος 2ο)
Read more: Σχεδόν μαζί (Μέρος 2ο)Προηγούμενο Τίποτα δεν έκλεισε εκείνο το βράδυ. Το ήξερε από τον τρόπο που σηκώθηκε το επόμενο πρωί χωρίς βάρος, αλλά και χωρίς ανακούφιση.Το μήνυμα του Μάξιμου έμεινε στο κινητό της όλη τη μέρα.Δεν απάντησε. Το επόμενο ήρθε αργά το βράδυ, σαν διευκρίνιση που δεν ζητήθηκε. ‘Βαρκελώνη. Για λίγο’.Δεν υπήρχε πρόσκληση μέσα στις λέξεις. Ούτε υπόσχεση. Μόνο…
-
Σχεδόν μαζί (Μέρος 1ο)
Read more: Σχεδόν μαζί (Μέρος 1ο)Η αρχήΤο πρωί μπήκε στο σπίτι αθόρυβα, πριν ακόμα ανοίξουν τα μάτια τους.Η Αλεξάνδρα το ένιωσε στο φως που γλίστρησε λοξά στον τοίχο της κουζίνας, εκεί όπου δεν είχαν βάλει ποτέ κάδρο, σαν να φοβήθηκαν κάποτε ότι θα έπρεπε να αποφασίσουν τι άξιζε να μείνει. Περπάτησε ξυπόλυτη μέχρι τον πάγκο και άφησε την τσάντα της…
-
Να τη χαίρεσαι! (Το Φινάλε)
Read more: Να τη χαίρεσαι! (Το Φινάλε)Προηγούμενο “Μπορείτε να μου πείτε τι έγινε;”. Η φωνή του Ραφαήλ σπασμένη και παγωμένη. Η Μαρί και η Κρίστι τον κοιτούσαν στα χαμένα και η Μαριλίζα πουρπούριζε στην αγκαλιά του σαν βρεγμένη γάτα. “Αυτή η κοπελίτσα μου μίλησε άσχημα!”, είπε σχεδόν νιαουρίζοντας. “Αυτή η κοπελίτσα έχει όνομα. Την λένε Καλίνα και για να σου μιλήσει…
-
Να τη χαίρεσαι! (Η Αρχή)
Read more: Να τη χαίρεσαι! (Η Αρχή)“Ευτυχώς σήμερα παίζει ωραία μουσική! Κάτι είναι και αυτό!” “Ναι ναι, κάτι είναι!’ Η Μαρί και η Κρίστι σταμάτησαν να χορεύουν και κοίταξαν με απορία την Καλίνα. Καθόταν στην άκρη του μπαρ ατμίζοντας το τσιγάρο της και χαζεύοντας το υπερπέραν. “Κάλ; Όλα καλά;”, τη ρώτησε η Μαρί.“Ναι ναι!”, απάντησε εκείνη μα καμία άλλη αντίδραση. Η…
-
Τώρα – Τότε – Μετά (Μέρος 3ο)
Read more: Τώρα – Τότε – Μετά (Μέρος 3ο)Προηγούμενο Το επόμενο πρωί, φτάνοντας η Νατάλια έξω από την αίθουσα προπόνησης, αντίκρισε τον Γρηγόρη περιτριγυρισμένο από κοπέλες, μια εκ των οποίων ήταν η Άννα, να γελάνε ασταμάτητα. Προσπάθησε να συγκρατήσει τον θυμό της και προσπερνώντας τους, μπήκε στην αίθουσα και τακτοποίησε τον εξοπλισμό της. Με την έναρξη του προγράμματος, ο Γρηγόρης δεν την κοίταξε,…
-
Τώρα – Τότε – Μετά (Μέρος 2ο)
Read more: Τώρα – Τότε – Μετά (Μέρος 2ο)Προηγούμενο “Νομίζω πως ήρθε η ώρα να συνεχίσουμε κάπου αλλού, τι λες;”, πρότεινε, με μάτια που γυάλιζαν, ο Γρηγόρης“Ναι, είναι αρκετά αργά. Σε ευχαριστώ για απόψε. Θα τα πούμε από Δευτέρα στην προπόνηση”, απάντησε η Νατάλια και αφήνοντας ένα χαρτονόμισμα πάνω στο τραπέζι, έφυγε, αιφνιδιάζοντάς τον. Την Δευτέρα, όντως, συναντήθηκαν στο γυμναστήριο. Ο Γρηγόρης ξεκίνησε…
-
Τώρα – Τότε – Μετά (Μέρος 1ο)
Read more: Τώρα – Τότε – Μετά (Μέρος 1ο)(Τώρα) ΣήμεραΗ Ζάννα εφάρμοσε τον σιγαστήρα στη κάνη του όπλου. Ακούμπησε τον δεξί δείκτη της στη σκανδάλη. Έκλεισε το αριστερό μάτι και με το δεξί κοίταξε μέσα από τη διόπτρα. Εξέπνευσε… Το απέναντι πεζοδρόμιο γέμισε αίματα και ουρλιαχτά κατέκλυζαν τον χώρο για περίπου δύο τετράγωνα. Η ίδια με ανατριχιαστική ηρεμία και χειρουργικές κινήσεις έλυσε το…
-
Η Αράχνη – 2
Read more: Η Αράχνη – 2Προηγούμενο Ο Κώστας πετάχτηκε στον ύπνο του ιδρωμένος, αδύναμος να αναπνεύσει. Είχε δει ξανά εκείνο το όνειρο… 2 χρόνια τώρα τον κυνηγούσε στον ύπνο του! Εκείνη η θεϊκή παρουσία με τα μαλλιά στο χρώμα του ερέβους, τις δύο μαύρες λίμνες στα μάτια και το κάτασπρο δέρμα. Το αισθανόταν τόσο ζωντανό… Η συνομιλία τους, τα αγγίγματα,…