-Γιαγιά, θα μου πεις καμμιά ιστορία από εκείνες του βυθού; ρώτησε η Ρηνούλα την ηλικιωμένη γυναίκα. Δηλαδή τι ηλικιωμένη, ούτε εβδομήντα δεν ήταν και το μόνο που μαρτυρούσε την ηλικία της, ήταν τα λευκά μαλλιά της– Άντε βρε, δεν βαρέθηκες να τις ακούς; της απάντησε εκείνη-Όχι καλέ γιαγιά, αφού ξέρεις πόσο με μαγεύουν οι περιγραφές…

Η Δήμητρα μέτραγε ήδη εξήντα χρόνια ζωής. Μία γυναίκα της διπλανής πόρτας, διαζευγμένη, ήταν η πρώτη γυναίκα που είχε πάρει διαζύγιο από την οικογένειά της και αυτό το έφερε βαριά στην ψυχή της. Καμία άλλη δεν είχε φτάσει στον χωρισμό, όσο άσχημα να πέρναγε. Τι θα έλεγαν οι γονείς της αν ζούσαν; Άγνωστο. Το μόνο…

Άλλη μία μέρα ξημέρωσε στο χωριό, με τον ήλιο να σηκώνεται απαλά πάνω από τα καταπράσινα βουνά και να φτάνει στην κορύφωσή του, ρίχνοντας τις λαμπερές του ακτίνες μέσα από τα κενά στα σύννεφα, στον καταγάλανο ουρανό. Αν και η άνοιξη ήταν στην μέση της, δεν έλεγε να πέσει η αυλαία του χειμώνα, με την…

Η Ισμήνη κάθισε στην δερμάτινη καφέ πολυθρόνα, έχοντας τα μάτια καρφωμένα στο ξύλινο πάτωμα ενός δικηγορικού γραφείου που βρισκόταν στον τρίτο όροφο μιας παλιάς πολυκατοικίας επί της Σταδίου, στο κέντρο της Αθήνας. Ήταν ένα ανοιξιάτικο πρωινό του Απρίλη, λίγο πριν το Πάσχα, όταν έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον δικηγόρο του θείου της. Η αλήθεια ήταν…

Η Σάρα, Αγγλίδα νοσοκόμα με ελληνικές ρίζες από την πλευρά του παππού της, αποφάσισε στα τριάντα της να γυρίσει την πλάτη της στο μουντό Λονδίνο και να εγκατασταθεί στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο νησί της Εύβοιας. Της άρεσε που ήταν διαφορετική, μεγάλη, με ωραίες θάλασσες και πολύ πράσινο. Ακόμη και τον χειμώνα την έπιανε το…

Η Στεφανία έριξε μία τελευταία ματιά στην πάνινη τσάντα, έβαλε τα μαύρα γυαλιά της, έριξε μία τούφα μαλλιά στα μάτια να μην φαίνεται το πρόσωπό της, σήκωσε τον γιακά του παλτού της και έκλεισε την πόρτα όσο μπορούσε πιο σιγά να μην κάνει θόρυβο. Ήταν τόσο απελπισμένη, οι λογαριασμοί είχαν συσσωρευτεί στο τραπέζι της κουζίνας,…

Ο Μάριος κατέβηκε την Συγγρού τρέχοντας με το αυτοκίνητό του χωρίς να σταματήσει σε κανένα κόκκινο φανάρι. Δεν είχε περάσει ούτε ένας μήνας από την ανακοίνωση των αυστηρών μέτρων του Κώδικα Κυκλοφορίας για τα όρια ταχύτητας, αλλά αυτός αδιαφορούσε τελείως για οποιαδήποτε πρόστιμα. Είχε πρώτα κάνει ένα πέρασμα από το αγαπημένο του στέκι στο Κολωνάκι,…

– Μα τι αγάπη είναι αυτή; Είδες, είδες; Ούτε άνθρωποι να ήταν!, είπε ο Θωμάς, ο μανάβης της γειτονιάς.– Έχεις δίκιο, οι άνθρωποι ξεχνούν, τα ζώα ποτέ! απάντησε η Μαρία, η φουρνάρισσα.– Αύριο το πρωί μετά την εκκλησία, να μαζευτούμε όλοι στην πλατεία για έναν καφέ και να δούμε τι θα κάνουμε και φέτος. Βρισκόμαστε…

Ο Αλέξανδρος καβάλησε την μηχανή του, έτοιμος να ξεκινήσει ένα μοναδικό ταξίδι ζωής που ονειρευόταν από τα παιδικά του χρόνια. Στα εικοσιπέντε του χρόνια, νέος, ψηλός, όμορφος, με τα λεπτά χαρακτηριστικά αρχαίου αγάλματος, καστανός, με μαλλιά μέχρι τον ώμο, ένας άντρας που δεν πέρναγε απαρατήρητος. Μορφωμένος, με πτυχίο στα οικονομικά, με δουλειά εξασφαλισμένη, κληρονομιά από…