Δεν είναι περίεργο που όλοι γύρω σου γνωρίζουν μια διαφορετική πλευρά του εαυτού σου;Κάποιοι θα πουν ότι είσαι ήρεμος άνθρωπος και κάποιοι άλλοι θα σε χαρακτηρίσουν θορυβώδη.Κάποιοι θα σκεφτούν ότι είσαι ευγενικ@ , ενώ άλλοι ότι είσαι απόμακρ@.Ωστόσο, κανένας από αυτούς στο τέλος της ημέρας δε θα είναι απόλυτα σωστός για το ποιος ΕΣΥ είσαι,…

Παραμονή της γιορτής της και θα ήταν πάλι μόνη. Όχι, δεν παραπονιόταν. Είχε δύο υπέροχα παιδιά, που την λάτρευαν, μα η ζωή είχε τα σχέδιά της. Το τυχερό τους βγήκε πολύ μακριά. Ξενιτεύτηκαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις του εξωτερικού οι κόρες της. Παρόλα αυτά, η τηλεφωνική επικοινωνία καθημερινή. Το νοιάξιμο πάντα βρίσκει τον δρόμο και μηδενίζει…

“Σσσς! Ησυχία! Δεν θέλω να ακούσω ούτε τις ανάσες σας αύριο το πρωί!”, είπε η γιαγιά Ειρήνη στην εγγονή της, που είχε έρθει στο χωριό για τις διακοπές του Πάσχα.Θα ξημέρωνε το Μεγάλο Σάββατο και η γιαγιά έφτιαχνε τα τσουρέκια εκείνη την ημέρα, που δεν έμοιαζε σε τίποτα με τις άλλες του χρόνου. Όχι, απαιτούσε…

Η Τζένη και η Μαίρη, ξύπνησαν πολύ νωρίς εκείνο το ανοιξιάτικο πρωινό, για την καθιερωμένη τους βόλτα στο πάρκο. Σίγουρα θα ήταν μία υπέροχη μέρα, από εκείνες που δεν τις ξεχνάει κανείς. Η φύση στα καλύτερά της, οι πρασινάδες αγκάλιαζαν τόσο τρυφερά όλα τα λουλούδια της εποχής, τις μαργαρίτες, τις λευκές και τις κίτρινες, τις…

Η Βαλέρια στεκόταν μπροστά στον καθρέφτη, πλησίασε το πρόσωπό της σε απόσταση αναπνοής από το είδωλό της και με τα δάχτυλά της τραβούσε το μέτωπο, τις άκρες των ματιών, τα μάγουλα, προσπαθώντας να τεντώσει το δέρμα της.“Γέρασες κυρά μου” επαναλάμβανε θλιμμένη στον εαυτό της. Καιρό τώρα, δεν της άρεσε το πρόσωπο που έβλεπε απέναντί της.…

“Σε ευχαριστώ πολύ καλό μου κορίτσι που με βοήθησες να κατέβω από το λεωφορείο. Χωρίς εσένα δεν θα μπορούσα να κουμαντάρω το καροτσάκι της λαϊκής. Πρέπει να ευχαριστείς τη μαμά σου για αυτό που είσαι σήμερα”, είπε η ηλικιωμένη κυρία στην Κλειώ και της ακούμπησε τον ώμο. Εκείνη χαμογέλασε ευγενικά. Ήθελε τόσο πολύ να της…