-
Άκου, τικ τοκ!
Read more: Άκου, τικ τοκ!Έκλεισε πίσω του θυμωμένος την πόρτα ο Φώτης μουρμουρίζοντας.“Μη κοπανάς την πόρτα, μην έρθω εκεί και σου κοπανήσω το κεφάλι!”, άκουσε την μαμά του να φωνάζει, κούνησε αποδοκιμαστικά το σώο, ακόμα, κεφάλι του και πήρε τον δρόμο για το σπίτι της γιαγιάς, δύο τετράγωνα πιο πέρα. Στην πραγματικότητα ήταν προγιαγιά, η γιαγιά της μαμάς του…
-
Συνάντηση με τον νεότερό της εαυτό
Read more: Συνάντηση με τον νεότερό της εαυτόΤην είδε στο αγαπημένο της μέρος. Καθόταν σ’ ένα γωνιακό τραπεζάκι μ’ ένα φλιτζάνι τσάι ν’ αχνίζει, τετράδια και μολύβια αραδιασμένα τριγύρω κι ένα τσιγάρο να καίει μόνο του στο τασάκι. Προσπαθούσε να απομνημονεύσει την τελευταία σελίδα του κεφαλαίου γιατί έδινε μάθημα το επόμενο πρωί. «Θα τα πας καλά, αλλά δεν θα μπεις στο πανεπιστήμιο…
-
Η μέρα που ήρθε η άνοιξη
Read more: Η μέρα που ήρθε η άνοιξηΜια ζωή θυμάται να τη ρωτάνε, πού είναι καλύτερα; Εκεί που ήταν πριν ή εκεί που είναι τώρα μαζί τους; Και θέλει να τους πει την αλήθεια, αλλά δε θέλει να στεναχωρήσει κανέναν. Οπότε έλεγε πάντα αυτό που ήθελαν να ακούσουν. Γιατί θα έπρεπε να εξηγήσει και να μοιραστεί αυτόν τον κόσμο που τον ένιωθε…
-
Η αλήθεια της Ελπίδας…
Read more: Η αλήθεια της Ελπίδας…Η Ελπίδα κρατούσε σφιχτά την κούκλα της, τη Νεφέλη, ακουμπώντας το πιγούνι της στο μικρό πλαστικό κεφάλι. Απέναντί της, η κυρία Άννα (λογοθεραπεύτρια) την κοιτούσε ήρεμα, περιμένοντας. – Μου είπαν ότι έχω ΔΕΠΥ και δυσλεξία, είπε ξαφνικά η Ελπίδα. – Και πώς σε κάνει αυτό να νιώθεις; Η Ελπίδα ανασήκωσε τους μικρούς της ώμους. –…
-
Μαρούλα Vs Αυτοπροσδιορισμός
Read more: Μαρούλα Vs ΑυτοπροσδιορισμόςΗ Μαρούλα ήταν μια πολύ μορφωμένη γυναίκα. Αν και ζούσε στην επαρχία, αγαπούσε τα βιβλία. Έμαθε μόνη της γραφή και ανάγνωση. Μάλιστα, είχε ξεκινήσει να διαβάζει εφημερίδες ήδη από την εφηβική ηλικία. Της άρεσαν πολύ τα πολιτιστικά και οι στήλες ψυχαγωγίας. Φτάνοντας πια στα 76, αν και πάλευε να ακολουθήσει τον παλμό της εποχής, τις…
-
Άνθρωποι και ζυγαριές
Read more: Άνθρωποι και ζυγαριέςΛοιπόν, σκύλα της λύσσας, οι δυο μας! Ναι, εσένα λέω, την σνομπαρία! Ά!, δεν σου είπα; Έχεις όνομα από σήμερα βρε… Σκύλα της λύσσας. Εεεε; Καλό; Δεν σου αρέσει; Μμμμμ τι μας λες! Βρε δε πα’ να με κοιτάς με αυτό το υπεράνω ύφος, έμαθα πια! Λυσσασμένη! Άκαρδη! Σουτ! Κιχ δε θέλω, που θα μιλήσεις…
-
Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Ο Μάιλς συναντά το φάντασμα
Read more: Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Ο Μάιλς συναντά το φάντασμα[Σημείωση: Σημείωση: Αυτό το χρονικό διάστημα, δημοσιεύονται τα τελευταία κεφάλαια του Τρίτου Μέρους της Κόμισσας. Στο μεταξύ, δημοσιεύονται και μερικά κείμενα από το αγγλικό μυθοπλαστικό περιοδικό Weird Literature, του Τζον Μπάρλοου (που είναι χαρακτήρας από το σύμπαν της «Κόμισσας»).Το παρόν κείμενο, όπως και άλλα που θα δημοσιευτούν με τον γενικό τίτλο ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ…
-
Το σπίτι που χωρούσε…
Read more: Το σπίτι που χωρούσε…Μαγειρεύω νυχτιάτικα μια συνταγή της γιαγιάς. Προσπαθώ να τα προλάβω όλα, όμως ξυπνάνε τα παιδιά από τις μυρωδιές και λένε: “Βάλε μας φαγητό, μαμά, να δοκιμάσουμε”. Τα “μαλώνω” λίγο και τα ξαναστέλνω για ύπνο, χαϊδεύοντάς τα. “Αύριο” τους λέω. Μιλάω και με εκείνον τον φίλο μου. “Τι μαγείρεψες;” με ρωτάει και του στέλνω τη συνταγή,…
-
Τα κόκκινα πατουσάκια
Read more: Τα κόκκινα πατουσάκιαΕίναι τριών, κάθεται στο πεζούλι και κουνάει τα πόδια της στον αέρα. Είναι χαρούμενη γιατί χαζεύει τα καινούρια της όμορφα, κόκκινα πατουσάκια. Δεν το θυμάται πια, το θυμάμαι εγώ. Είναι πέντε και θέλει να παίξει με τα αδέλφια της, αλλά είναι μεγαλύτερα και δεν τα προλαβαίνει στα παιχνίδια, νιώθει μόνη. Δεν το θυμάται πια, όμως το…