-

Μέχρι ν’ ανάψεις το φως…
Read more: Μέχρι ν’ ανάψεις το φως…“Και μην ξεχνάτε… το ανεξήγητο υπάρχει μέχρι ν’ ανάψεις το φως!”, χαμογέλασε ο Άλεξ κοιτώντας την κάμερα. “CUT!”, συνέχισε δυνατά και πήρε μια βαθιά ανάσα. “Το ‘χουμε;”, απευθύνθηκε στον Σταμάτη, που πάτησε το stop και κούνησε το κεφάλι του καταφατικά χωρίς να σηκώσει το βλέμμα. – Έχουμε ένα τελευταίο και μετά το μοντάζ… – Τι…
-

Κάπου στη Δυτική Θεσσαλονίκη…
Read more: Κάπου στη Δυτική Θεσσαλονίκη…Κάπου εκεί, στα τρένα, την είχε δει για τελευταία φορά. Έμοιαζε με οπτασία ντυμένη με λευκό φόρεμα˙ με νύφη˙ με αερικό˙ με κάτι άπιαστο, που δεν ανήκε ούτε στη νύχτα ούτε στον κόσμο των ζωντανών˙ ένα όνειρο, που τελικά είχε γίνει εφιάλτης. Στάθηκε πάνω στη γέφυρα των Αμπελοκήπων και κοίταξε κάτω. Οι γραμμές απλώνονταν στο…
-

Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Το σπίτι της Λοβίνα
Read more: Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Το σπίτι της Λοβίνα[Σημείωση: Το περιοδικό «Weird Literature» είναι μυθοπλαστικό και προέρχεται από το μυθιστόρημά μου (που δημοσιεύεται σε συνέχειες) «Η Εντολή της Κόμισσας».Το παρόν κείμενο, όπως και άλλα που δημοσιεύονται με τον γενικό τίτλο ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «WEIRD LITERATURE», αποτελεί μια αυτόνομη σειρά αυτοτελών διηγημάτων.Οι ιστορίες ΔΕΝ θα προέρχονται από τα ίδια τεύχη του περιοδικού (πχ…
-

Η Νυχτερινή
Read more: Η ΝυχτερινήΣτην άκρη ενός δάσους που δεν φαινόταν σε κανέναν χάρτη, εκεί όπου τα δέντρα έγερναν σαν να ψιθύριζαν μυστικά μεταξύ τους, υπήρχε ένα ξέφωτο που οι χωρικοί απέφευγαν να πλησιάσουν. Το έλεγαν «Το Πέρασμα». Όχι γιατί ήξεραν τι ήταν — αλλά γιατί το ένιωθαν. Κάθε νύχτα χωρίς φεγγάρι, όταν ο αέρας μύριζε υγρό χώμα και…
-

Η Μάσκα Πάνω από τη Μάσκα
Read more: Η Μάσκα Πάνω από τη ΜάσκαΤο βράδυ κατέβηκε σαν βελούδο πάνω στην πόλη. Ο αέρας μύριζε καμένη ζάχαρη και κρασί. Είχα βγει γιατί δεν άντεχα την ησυχία του σπιτιού, ελπίζοντας πως ο θόρυβος της γιορτής θα κάλυπτε τις δικές μου, ενοχλητικές σκέψεις. Σταμάτησα μπροστά σε μια σκοτεινή βιτρίνα. Ανάμεσα στις αντανακλάσεις των φώτων, είδα για μια στιγμή μια πορσελάνινη φιγούρα…
-

Η Άχνα και η αρρώστια
Read more: Η Άχνα και η αρρώστιαΗ αρρώστια ήρθε μέσα σε ένα απόγευμα χωρίς άνεμο. Δεν προηγήθηκε σημάδι στον ουρανό, ούτε προειδοποίηση στις ειδήσεις. Μόνο μια παράξενη κόπωση που κύλησε στους ανθρώπους σαν λεπτή σκόνη. Ένας πυρετός που ανέβαινε τη νύχτα και μια σιωπή που απλωνόταν τη μέρα. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, οι δρόμοι άδειασαν, τα σπίτια έκλεισαν τα παντζούρια τους, τα τηλέφωνα…
-

Ο διαφορετικός Πινόκιο
Read more: Ο διαφορετικός ΠινόκιοΜακριά από τα φωτισμένα παραμύθια, “Οι Περιπέτειες του Πινόκιο”, εκεί όπου οι σελίδες κιτρινίζουν και οι λέξεις βαραίνουν, υπήρχε μια άλλη ιστορία… Μια ιστορία που ο ίδιος ο Carlo Collodi δεν τόλμησε να τελειώσει. Ήταν η ιστορία του Πινόκιο με τα μεγάλα χέρια. — Ο Τζεπέτο δεν ήταν κακός άνθρωπος, αλλά ήταν μόνος. Και η…
-

Το πηγάδι
Read more: Το πηγάδιΣτην άκρη ενός ξεχασμένου χωριού, εκεί όπου το δάσος έγερνε σαν να άκουγε μυστικά,υπήρχε ένα πηγάδι δίχως όνομα.Οι γέροντες έλεγαν πως είχε ανοιχτεί στα χρόνια της Οδύσσειας, όταν ακόμα οι θεοί περπατούσαν ανάμεσα στους ανθρώπους και το χώμα θυμόταν τα βήματά τους. Το νερό του ήταν διάφανο σαν γυαλί και κρύο σαν ανάσα χειμώνα. Μα…
-

Ο Χρονοταξιδιώτης
Read more: Ο Χρονοταξιδιώτης1597 – Φλωρεντία Μοναστήρι του Αγίου Μιχαήλ, έξω από τα τείχη Το μοναστήρι ήταν χτισμένο πάνω σε παλιό ρωμαϊκό θεμέλιο.Οι πέτρες του κρατούσαν υγρασία και μνήμη. Το χειμώνα πάγωναν, το καλοκαίρι μύριζαν κερί και λιβάνι. Στους διαδρόμους αντηχούσαν βήματα μοναχών που είχαν ξεχάσει τα ονόματά τους και απαντούσαν μόνο σε ψαλμούς. Η Λουίζα πλέον ήταν…