-
Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Κλάιντ
Read more: Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Κλάιντ[Σημείωση: Αυτό το χρονικό διάστημα, δημοσιεύονται τα τελευταία κεφάλαια της «Κόμισσας». Στο μεταξύ, δημοσιεύονται και μερικά κείμενα από το αγγλικό μυθοπλαστικό περιοδικό Weird Literature, του Τζον Μπάρλοου (που είναι χαρακτήρας από το σύμπαν της «Κόμισσας»). Το παρόν κείμενο, όπως και άλλα που θα δημοσιευτούν με τον γενικό τίτλο ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «WEIRD LITERATURE», αποτελεί…
-
Τρεις χτύποι στη σιωπή της νύχτας
Read more: Τρεις χτύποι στη σιωπή της νύχταςΘυμάμαι… Ήταν καλοκαιράκι του 1998, Αύγουστος ο μήνας, εκείνη η εποχή που τα μελτέμια φέρνουν πού και πού ένα απαλό αεράκι στην τσιμεντούπολη της Αθήνας, σαν μικρή ανάσα μέσα στη βαριά ζέστη. Κοίταξα το ρολόι την ώρα που κλείδωσα το μικρό μαγαζάκι με τις γραφικές τέχνες που είχαμε τότε με τον πρώην μου.Η ώρα έγραφε…
-
Mahākāla — Το Πέρασμα και το Όριο
Read more: Mahākāla — Το Πέρασμα και το ΌριοΉταν σχεδόν μεσάνυχτα, εκείνη η μεταιχμιακή ώρα που ο κόσμος σωπαίνει, τα φώτα χαμηλώνουν, και κάτι αόρατο βρίσκει χώρο να κινηθεί. Κάτι που δεν ανήκει ούτε στη μέρα ούτε στη νύχτα, όταν τα πράγματα γύρω μας γίνονται πιο ήσυχα. Ήμουν στο σαλόνι, καθισμένη χαλαρά, όταν ο Στέλιος ήρθε προς το μέρος μου. Δεν χρειαζόταν πολλά…
-
Η 15η Μέρα
Read more: Η 15η ΜέραΑγγλία, 2050μΧ. Ήταν ένα ζεστό μεσημέρι του Απριλίου. Ο μικρός Κόντι κόλλησε τις παλάμες του στο τζάμι του παραθύρου. Το βλέμμα του συναντήθηκε με εκείνο του κοριτσιού που έμενε στο απέναντι σπίτι. Μέχρι πριν λίγο καιρό την έβλεπε να βγαίνει κάθε πρωί και να πηγαίνει στο σχολείο, ενώ εκείνος ήταν αναγκασμένος να μένει μέσα. Πόσο…
-
Το κορίτσι που δεν έπρεπε να υπάρχει
Read more: Το κορίτσι που δεν έπρεπε να υπάρχειΤότε… Το μαχαίρι γδέρνει τον αέρα. Ένα φλας. Ουρλιαχτά. Καπνός. Μια γεύση αίματος. Η λάμψη μιας φωτιάς. Ζέστη. Αφόρητη ζέστη. Πόνος. Τρόμος. Πανικός. Και μετά, σκοτάδι. Απύθμενο σκοτάδι. Θάνατος… Σήμερα… Η Άστριντ τίναξε τη σκόνη από τα ρούχα της, άφησε το ξεσκονόπανο στο πλάι, στάθηκε στην άκρη του γραφείου και κοίταξε την ασπρόμαυρη φωτογραφία που…
-
Ρεπλίκα
Read more: ΡεπλίκαΗ τελευταία ανάμνηση που είχα από εκείνον, ήταν μια μέρα στα μέσα του Οκτώβρη.Στο Λύκειο υπήρχε ένας κανόνας: να πηγαίνουμε μια φορά τον μήνα ημερήσια εκδρομή — έτσι, για να αποφορτιζόμαστε όλοι, καθηγητές και μαθητές.Για εμάς που θα δίναμε πανελλήνιες εκείνο το καλοκαίρι, ο χρόνος είχε αρχίσει ήδη να κυλά αντίστροφα. Το σχολείο φρόντιζε να…
-
CREEPY COMMENTER
Read more: CREEPY COMMENTERΤο πάθος μου είναι το Youtube. Ναι, ξέρω, ακούγεται κάπως∙ ειδικά για αυτούς που δεν ασχολούνται. Αν αναρωτιέστε γιατί, θα σας το εξηγήσω… Υπάρχει κάτι που με εξιτάρει. Όχι τόσο το να βλέπω βίντεο, όσο το να έρχομαι σε επαφή με το κοινό.Ενθουσιάζομαι να διαβάζω τα σχόλια και να μπλέκω σε συζητήσεις με τους θεατές.…
-
Η κυρία Φρανκ
Read more: Η κυρία ΦρανκΛένε πως όποιο παιδί έπεσε στα χέρια της κυρίας Φρανκ, δεν ξαναβγήκε ποτέ το ίδιο. Όσα γύρισαν από τον κόσμο της, είχαν μάτια μελαγχολικά κι οργή αδάμαστη να σιγοβράζει μέσα τους. Σαν να τα είχαν αναθρέψει χίλια σκληρά χέρια αντί για ένα, σαν να τα είχε αναλάβει χρόνια ολόκληρα. Η κυρία Φρανκ ήταν μια μεσήλικη…
-
Σώσε το παιδί
Read more: Σώσε το παιδίΟ μπαμπάς του Ρίκι άνοιξε την πόρτα και υποδέχτηκε τον αστυνόμο Γκαρσία, δείχνοντας με το χέρι του πού να καθίσει στο σαλόνι. Αμίλητος ακολούθησε τον αστυνόμο και έκατσε απέναντί του, προσπαθώντας να βρει λέξεις να μιλήσει. Έμπλεκε τα δάχτυλα μεταξύ τους ενώ κοίταζε το πάτωμα. Ο Γκαρσία του έδωσε χρόνο. Με το βλέμμα του επιθεώρησε…