-
Το πηγάδι
Read more: Το πηγάδιΣτην άκρη ενός ξεχασμένου χωριού, εκεί όπου το δάσος έγερνε σαν να άκουγε μυστικά,υπήρχε ένα πηγάδι δίχως όνομα.Οι γέροντες έλεγαν πως είχε ανοιχτεί στα χρόνια της Οδύσσειας, όταν ακόμα οι θεοί περπατούσαν ανάμεσα στους ανθρώπους και το χώμα θυμόταν τα βήματά τους. Το νερό του ήταν διάφανο σαν γυαλί και κρύο σαν ανάσα χειμώνα. Μα…
-
Ο Χρονοταξιδιώτης
Read more: Ο Χρονοταξιδιώτης1597 – Φλωρεντία Μοναστήρι του Αγίου Μιχαήλ, έξω από τα τείχη Το μοναστήρι ήταν χτισμένο πάνω σε παλιό ρωμαϊκό θεμέλιο.Οι πέτρες του κρατούσαν υγρασία και μνήμη. Το χειμώνα πάγωναν, το καλοκαίρι μύριζαν κερί και λιβάνι. Στους διαδρόμους αντηχούσαν βήματα μοναχών που είχαν ξεχάσει τα ονόματά τους και απαντούσαν μόνο σε ψαλμούς. Η Λουίζα πλέον ήταν…
-
Μην εμπιστεύεσαι ποτέ το σκοτάδι
Read more: Μην εμπιστεύεσαι ποτέ το σκοτάδιΤο σκοτάδι δεν έπεσε εκείνο το βράδυ. Ξύπνησε.Στην αρχή ήταν ανεπαίσθητο, σαν ανάσα, πίσω από κλειστή πόρτα.Τα φώτα τρεμόπαιξαν μία φορά, δύο, και μετά βυθίστηκαν σε ένα μαύρο πιο πυκνό από νύχτα. Όχι απουσία φωτός· αλλά, παρουσία κάτι άλλου.Κάτι που απλωνόταν στους τοίχους και γλιστρούσε στο πάτωμα, σαν υγρό. Ο Αντώνης έμεινε ακίνητος στο σαλόνι.…
-
Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Κλάιντ
Read more: Ιστορίες από το περιοδικό “Weird Literature” – Το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Κλάιντ[Σημείωση: Αυτό το χρονικό διάστημα, δημοσιεύονται τα τελευταία κεφάλαια της «Κόμισσας». Στο μεταξύ, δημοσιεύονται και μερικά κείμενα από το αγγλικό μυθοπλαστικό περιοδικό Weird Literature, του Τζον Μπάρλοου (που είναι χαρακτήρας από το σύμπαν της «Κόμισσας»). Το παρόν κείμενο, όπως και άλλα που θα δημοσιευτούν με τον γενικό τίτλο ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «WEIRD LITERATURE», αποτελεί…
-
Τρεις χτύποι στη σιωπή της νύχτας
Read more: Τρεις χτύποι στη σιωπή της νύχταςΘυμάμαι… Ήταν καλοκαιράκι του 1998, Αύγουστος ο μήνας, εκείνη η εποχή που τα μελτέμια φέρνουν πού και πού ένα απαλό αεράκι στην τσιμεντούπολη της Αθήνας, σαν μικρή ανάσα μέσα στη βαριά ζέστη. Κοίταξα το ρολόι την ώρα που κλείδωσα το μικρό μαγαζάκι με τις γραφικές τέχνες που είχαμε τότε με τον πρώην μου.Η ώρα έγραφε…
-
Mahākāla — Το Πέρασμα και το Όριο
Read more: Mahākāla — Το Πέρασμα και το ΌριοΉταν σχεδόν μεσάνυχτα, εκείνη η μεταιχμιακή ώρα που ο κόσμος σωπαίνει, τα φώτα χαμηλώνουν, και κάτι αόρατο βρίσκει χώρο να κινηθεί. Κάτι που δεν ανήκει ούτε στη μέρα ούτε στη νύχτα, όταν τα πράγματα γύρω μας γίνονται πιο ήσυχα. Ήμουν στο σαλόνι, καθισμένη χαλαρά, όταν ο Στέλιος ήρθε προς το μέρος μου. Δεν χρειαζόταν πολλά…
-
Η 15η Μέρα
Read more: Η 15η ΜέραΑγγλία, 2050μΧ. Ήταν ένα ζεστό μεσημέρι του Απριλίου. Ο μικρός Κόντι κόλλησε τις παλάμες του στο τζάμι του παραθύρου. Το βλέμμα του συναντήθηκε με εκείνο του κοριτσιού που έμενε στο απέναντι σπίτι. Μέχρι πριν λίγο καιρό την έβλεπε να βγαίνει κάθε πρωί και να πηγαίνει στο σχολείο, ενώ εκείνος ήταν αναγκασμένος να μένει μέσα. Πόσο…
-
Το κορίτσι που δεν έπρεπε να υπάρχει
Read more: Το κορίτσι που δεν έπρεπε να υπάρχειΤότε… Το μαχαίρι γδέρνει τον αέρα. Ένα φλας. Ουρλιαχτά. Καπνός. Μια γεύση αίματος. Η λάμψη μιας φωτιάς. Ζέστη. Αφόρητη ζέστη. Πόνος. Τρόμος. Πανικός. Και μετά, σκοτάδι. Απύθμενο σκοτάδι. Θάνατος… Σήμερα… Η Άστριντ τίναξε τη σκόνη από τα ρούχα της, άφησε το ξεσκονόπανο στο πλάι, στάθηκε στην άκρη του γραφείου και κοίταξε την ασπρόμαυρη φωτογραφία που…
-
Ρεπλίκα
Read more: ΡεπλίκαΗ τελευταία ανάμνηση που είχα από εκείνον, ήταν μια μέρα στα μέσα του Οκτώβρη.Στο Λύκειο υπήρχε ένας κανόνας: να πηγαίνουμε μια φορά τον μήνα ημερήσια εκδρομή — έτσι, για να αποφορτιζόμαστε όλοι, καθηγητές και μαθητές.Για εμάς που θα δίναμε πανελλήνιες εκείνο το καλοκαίρι, ο χρόνος είχε αρχίσει ήδη να κυλά αντίστροφα. Το σχολείο φρόντιζε να…