Πέντε ώρα το απόγευμα, λίγο πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων. Ο ήλιος έτοιμος να δύσει, να χωθεί στην αγκαλιά της κρύας και σκοτεινής θάλασσας, ο αέρας διαπερνά μέσα από τα φύλλα των δέντρων που έχουν μουσκέψει, παίζοντας κρυφτό με τις σταγόνες της βροχής. Στους διαδρόμους του 5ου ορόφου του νοσοκομείου στην Βούλα επικρατεί ησυχία, γιατί…

Αγαπητέ αναγνώστη, Επέτρεψέ μου να σου συστηθώ. Είμαι η Δήμητρα και μένω σε ένα όμορφο προάστιο των Αθηνών. Ίσως το πιο ωραίο που έχεις φανταστεί. Γιατί απλά βρίσκεται δίπλα στην θάλασσα σε απόσταση από το κέντρο της πρωτεύουσας μόνο είκοσι λεπτά (χωρίς κίνηση βέβαια). Αν ψάχνεις ένα μέρος για να μείνεις για το υπόλοιπο της…

Σάββατο πρωί και η Μελίνα είχε ξυπνήσει νωρίς, αν και δεν είχε σχολείο. Κάθε Σάββατο ξυπνούσε νωρίς και όχι αναγκαστικά, αλλά επειδή αυτό ήθελε. Κάθε Σάββατο πήγαινε στην αγορά με τον πατέρα της. Αρχικά πήγαιναν στη λαϊκή αγορά, που γινόταν τέρμα Κολοκοτρώνης και μετά κινούνταν στην Ηφαίστου με τα μικρομάγαζα που πωλούσαν πράγματα κάθε λογής,…

Ξυπνάς από μια αχτίδα φωτός. Βγαίνει από την μισάνοιχτη κουρτίνα και πας να την κλείσεις, αλλά η ματιά σου πιάνεται στο μπλε της θάλασσας. Τρίβεις τα μάτια σου και αποφασίζεις να ανοίξεις την μπαλκονόπορτα, άλλωστε ήδη στην άκρη των χειλιών σου έχει σχηματιστεί ένα χαμόγελο. Μόνο που βλέπεις αυτή την θέα, η διάθεση αλλάζει και…

Κάπου στο Βορρά υπάρχει μια πόλη που την λένε… Κίτρινο Μαχαίρι, Yellowknife για την ακρίβεια, και η μοίρα τα έφερε να μετακομίσω εδώ στα 50+ μου. Ποια μοίρα δηλαδή, που κίνησα γη και ουρανό μέχρι να τα καταφέρω να βρεθώ από μια μικρή επαρχιακή πόλη της Ελλαδίτσας μας στον μακρινό -και παγωμένο- Καναδά! (Κρατήστε το…

Περπάτησε ανάμεσα στις μαργαρίτες και σε άλλα αγριολούλουδα που στόλιζαν τον κόσμο, μέρα πρωτομαγιάς. Ο καιρός θύμιζε χειμώνα. Άλλο και τούτο. Όση ώρα οδηγούσε έβρεχε και, πραγματικά, δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς τα κατάφερε η Μυρτώ να την πείσει να πάνε πρωτομαγιά στο χωριό της, τόσα χιλιόμετρα μακριά, με τέτοιο καιρό και με το «Ν»…

Ήταν όλα έτοιμα, μετά από πολύ τρέξιμο και ψάξιμο, αλλά και πολλή αγάπη και χαρά. Είχε φτάσει πια η ημερομηνία του γάμου. Οι δύο πλευρές απολάμβαναν την ευτυχία του ζευγαριού. Τα συμπεθέρια, μετά από τρία χρόνια γνωριμίας, είχαν κάνει ένα καλό παρεάκι και περνούσαν πολλές στιγμές μαζί και χωρίς να παρευρίσκεται “η νεολαία”, όπως αποκαλούσαν…