-
Protected: Διαφορετικοί, μαζί
Read more: Protected: Διαφορετικοί, μαζίThere is no excerpt because this is a protected post.
-
Βάψε με μπλε και πέτα με στη θάλασσα
Read more: Βάψε με μπλε και πέτα με στη θάλασσαΤο παρατσούκλι της Φανής ήταν “Στρουμφίτα” και ίσως ποτέ άλλοτε να μη ταίριαζε τόσο πολύ παρατσούκλι σε άνθρωπο. Δεν ήταν όμως σαν εκείνα, το κλασικά, που βγάζουν οι άλλοι για κάποιον, από ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του. Η ίδια με τον τρόπο της επέβαλε στους άλλους να την αποκαλούν έτσι, λόγω παρουσιαστικού. Πριν πάει προνήπια, ούσα…
-
Αέλια – Μέρος 9ο
Read more: Αέλια – Μέρος 9οΠροηγούμενο «Αν την αγαπούσα πραγματικά, έπρεπε να συρθώ για να τη σώσω», έλεγε στον εαυτό του και έσφιγγε τα μάτια του να μην την βλέπει στο κρεβάτι με τον Ρομπέρτο. Η πόρτα χτύπησε και ήξερε ότι ήταν εκείνη. «Δεν μπορώ να κοιμηθώ μόνη απόψε», είπε διστακτικά στο κατώφλι της πόρτας του και ο Πέτρος έκανε…
-
Βαφτίζεται η δούλη του Θεού… Χιονούλα
Read more: Βαφτίζεται η δούλη του Θεού… ΧιονούλαΟ Λευτέρης ένα όνειρο είχε από τα μικρά του χρόνια. Να γίνει κτηνοτρόφος. Κανείς δεν κατάλαβε ποτέ πώς προέκυψε αυτή του η επιθυμία. Ίσως γιατί στα λίγα χρόνια ζωής που μέτραγε μέχρι τότε, να είχε ακούσει τόσες ιστορίες για τα ζώα, κυρίως για τα προβατάκια, τα κατσικάκια και τα κουνελάκια και να του αναπτύχθηκε ένα…
-
Το σημάδι στο χέρι
Read more: Το σημάδι στο χέριΗ μαμή βγήκε από την κάμαρη με τα χέρια λερωμένα και το πρόσωπο συννεφιασμένο. Κοίταξε τον άντρα που περίμενε όλο αγωνία να ακούσει τα νέα. «Παράδωσε, Λάμπρο. Πάει η δόλια η Μάρω» Τα λόγια αυτά τα ένιωσε σαν μαχαιριά στην καρδιά του. Δεν επιτρεπόταν να κλάψει, να θρηνήσει φανερά. Έσφιγγε τις γροθιές του και κοίταζε…
-
Τα δάκρυά μου
Read more: Τα δάκρυά μουΔεκατέσσερα ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τότε που σε έχασα, παππού μου. Και ακόμη δεν ξέρω αν μπορώ να αποτυπώσω τα συναισθήματά μου στο χαρτί. Συναισθήματα αμέριστης αγάπης — αγνής, αληθινής — και ταυτόχρονα ένας πόνος βαθύς, ανεξίτηλος, για την τεράστια απώλεια που βίωσα… και συνεχίζω να βιώνω.Σχεδόν δεκαέξι χρόνια χωρίς τη γιαγιά και δεκατέσσερα χωρίς…
-
Η γυναίκα του συναδέλφου
Read more: Η γυναίκα του συναδέλφου«Τον είδαμε με άλλη!». Μία και έξω το είπαν οι φίλες της Σοφίας. Μια ψυχή που ήταν να βγει… «Δεν μπορεί! Ο Μιχαλάκης που πίνει νερό στο όνομά μου, με άλλη;» Πάνω κάτω πήγαινε τώρα στο σαλόνι η Σοφία και κάπνιζε δύο δύο τα τσιγάρα. «Κάτσε κάτω, με ζάλισες! Κάτσε να σου πούμε και τα υπόλοιπα»…
-
Λάθος μήνυμα, νέο ξεκίνημα
Read more: Λάθος μήνυμα, νέο ξεκίνημα“Θα του ζητήσω διαζύγιο. Δεν αντέχω άλλο. Φεύγω.”. Αποστολή. Η Έλλη ακούμπησε το κινητό με τη οθόνη στραμμένη προς το τραπέζι και κρύβοντας το πρόσωπό της μέσα στα χέρια της, έβαλε τα κλάματα. Έκλαψε τόσο πολύ, που στέρεψε από δάκρυα και ένιωθε μόνο έναν δυνατό πόνο να καταβάλει όλο της το σώμα. Πίεσε τον εαυτό…
-
Λευκά Κρίνα
Read more: Λευκά ΚρίναΤα λευκά κρίνα στον κήπο της, μπορούσε μόνο να δει από το κρεβάτι που ήταν καθηλωμένη τα τελευταία πέντε χρόνια. Η Ελένη είχε δίπλα της πολλούς ανθρώπους που την φρόντιζαν και την αγαπούσαν και έναν άνθρωπο που το μόνο που ήθελε ήταν να την πληγώνει και να την πονάει. Αλλά αυτό δεν μπορούσε να το…