-
Φθαρμένα παπούτσια
Read more: Φθαρμένα παπούτσιαΉταν μια καλοκαιρινή νύχτα κι έκανα έναν περίπατο στην παραλία, μήπως και το δροσερό αεράκι πάρει για λίγο τις σκέψεις μου μακριά, μα μάταια… Σε κάθε βήμα ένιωθα όλο και πιο βαριά την καρδιά μου, έτσι κάθισα λίγο σε κείνο το παγκάκι να ξαποστάσω… Άφησα τα δάκρυά μου ελεύθερα να κυλούν για ώρα. Τα μάτια…
-
Καλά κάνεις και δε με θες!
Read more: Καλά κάνεις και δε με θες!Να σου πω κάτι; Καλά κάνεις και δε με θέλεις! Καλά κάνεις και με «φτύνεις». Καλά κάνεις και με γράφεις. Καλά κάνεις και το παίζεις αδιάφορος και βαρύς. Ολόσωστη επιλογή λέξης το ρήμα «παίζεις»! Σου δίνω όλα τα δίκια του κόσμου και όλα τα δίκια του Θεού… Απαπαπα… Δεν είσαι για τέτοια τώρα. Εσύ θες…
-
Motherhood…!
Read more: Motherhood…!Όποιος είπε ότι η εγκυμοσύνη είναι η καλύτερη περίοδος της γυναίκας, προφανώς δεν είχε μείνει έγκυος! Ή δεν ήταν γυναίκα! Η δική μου ιστορία ξεκινάει κάπως έτσι… Πριν δω τις δυο γραμμούλες στο κατουρημένο στικ, ξεκίνησαν οι καούρες. Ένας μήνα ομορφιά! Να λέω έχω πρόβλημα στο στομάχι. Τι να είναι; Έλκος; Αυτοάνοσο; Καρκίνος; Και ο…
-
Οι ήρωες ζουν ανάμεσά μας
Read more: Οι ήρωες ζουν ανάμεσά μαςΚαι ποιος γονιός δεν θα προστάτευε με όλο του «το είναι», το παιδί του; Ποιος γονιός δεν θα έδινε και την τελευταία πνοή του, ποιος γονιός δεν θα έδινε και την ζωή του να ζήσει το παιδί του; Ο κυρ Μιχάλης ήταν ένας τεράστιος καλόκαρδος γίγαντας. Ερχόταν κάθε πρωί στο φούρνο που δούλευα, ν’ αγοράσει…
-
Είμαι το λάθος που πάντα θα γυρίζεις
Read more: Είμαι το λάθος που πάντα θα γυρίζειςΚάθομαι απέναντί σου και σε παρατηρώ. Παρατηρώ πώς κρατάς με το αριστερό σου χέρι το ποτήρι με το κόκκινο κρασί. Πώς κλείνεις το ποτήρι μες στην παλάμη σου και πώς ο αντίχειράς σου ακουμπάει την άκρη που εξέχει απ’ το φινετσάτο και κολονάτο μισογεμάτο ποτήρι. Παρατηρώ το σώμα σου. Πώς εφαρμόζει τέλεια το μαύρο κουστούμι…
-
Ο… αναμορφωτής!
Read more: Ο… αναμορφωτής!Πλησίασε στον καθρέπτη να επεξεργαστεί το πρόσωπό της. Οι ρυτίδες γύρω και κάτω από τα μάτια είχαν πληθύνει, τέντωσε κάπως το δέρμα με τα δάχτυλα και φούσκωσε τα χείλη με έναν μορφασμό. Χαμογέλασε με κατανόηση στο πρόσωπο που αντίκριζε στον καθρέπτη. Χαμογέλασε πλατιά. Συχνά όταν έβλεπε αγαπημένα πρόσωπα, αναμνήσεις κατέκλυζαν το μυαλό της και πάντα…
-
Το μαχαίρι
Read more: Το μαχαίριΗ σιωπή νικούσε την οργή για καιρό και η ανοχή έπαιρνε τη θέση της αντίδρασης. Ώσπου, οι θέσεις γέμισαν… Δεν έμενε άλλος χώρος, να εισβάλλουν λαθραία. Κι έτσι, εξερράγησαν… Έπαψα να ανέχομαι καταστάσεις δυσοίωνες, έπαψα να χαμογελάω τη στιγμή που ήθελα να διεκδικήσω, να αρνηθώ, να φωνάξω. Σταμάτησα να κρύβω τα συναισθήματά μου. Ξέρεις, κάποτε…
-
Είμαι εδώ!
Read more: Είμαι εδώ!Όταν σε τρώει το άγχος… Είμαι εδώ! Να προσπαθώ να σου εξηγήσω πως δε χρειάζεται να το αφήνεις να σε παίρνει μαζί του. Να σου δείχνω πως υπάρχουν τρόποι ν’ απαλλαγείς απ’ αυτό, αλλά -ακόμα κι αν δεν έχεις πειστεί πως φεύγει τελείως- να σου μάθω να το διαχειρίζεσαι ή ακόμα καλύτερα, να το χρησιμοποιείς…
-
Του αγοριού απέναντι
Read more: Του αγοριού απέναντιΤο αγόρι στεκόταν απέναντί μου. Ένα σορτσάκι φορούσε, μόνο.«Πολλή ζέστη για τέλη Αυγούστου», σκέφτηκα «Βράδιασε και δεν λέει να δροσίσει»….Η κάψα της ψησταριάς τα έκανε χειρότερα. Προσηλώθηκα λιγωμένη στα ρυάκια ιδρώτα που κυλούσαν απ’ το μέτωπο στο δασύτριχο στέρνο του αγοριού. Στο τραπέζι, κάτω από την πέργκολα, οι Γάλλοι κουβέντιαζαν αμέριμνοι, τσιμπώντας τα ορεκτικά και…