-
Ο καθηγητής
Read more: Ο καθηγητήςΕίναι η τελευταία πρώτη μέρα του σχολείου, τελειώνω το λύκειο. Έχουμε αγιασμό. Επικρατεί φασαρία. Παρέες πειράζονται και γελούν, χαρούμενοι που αντάμωσαν μετά το καλοκαίρι και άλλοι γκρινιάζουν που ξεκινάει ξανά η ρουτίνα. Δεν είναι κανένας μόνος, μονάχα εγώ… Κοιτώ το κινητό μου να φανώ απασχολημένη, να υποθέσουν πως με κάποιον μπορεί να μιλάω. Προσπαθώ να…
-
ΠΑΙΔ(ευτ)ΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ
Read more: ΠΑΙΔ(ευτ)ΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣΠοιο είναι άραγε το παντοτινό ερώτημα αυτού του κόσμου; Ο έρωτας θα πω! Και όχι ο έρωτας από μόνος του, αλλά με όσα φέρνει μαζί του όταν αποφασίσει να σου χτυπήσει την πόρτα. Πολλές φορές μπλέκουμε σε καταστάσεις που ούτε θα φανταζόμασταν, ή αφού περάσουν κάποια χρόνια και φέρουμε στο νου παλιές αναμνήσεις, απλά γελάμε!…
-
Πού θα πάει, τέλος πάντων, η βαλίτσα;
Read more: Πού θα πάει, τέλος πάντων, η βαλίτσα;Να σου πω την αμαρτία μου, νέα δεν σε θυμάμαι καλά… καινούργια να πω πιο σωστά, αφού είσαι αντικείμενο. Έχω κάποιες εικόνες από σένα, στα «ωραία» σου, στα νιάτα σου ας πούμε. Συμπαθητική φόρμα, συνηθισμένη ασημί λαβή και μαύρα ροδάκια, μια βαλίτσα «της σειράς». Είχες και μια ταμπελίτσα με τη μάρκα σου, δεν μου έρχεται…
-
Πίσω από αυτά τα βλέφαρα, γεννιούνται όνειρα!
Read more: Πίσω από αυτά τα βλέφαρα, γεννιούνται όνειρα!Παιδί μου! Νομίζω παραμεγάλωσα γι’ αυτόν τον κόσμο, «βάρυνα», ώρες νιώθω εκατό κιλά μολύβι το σώμα μου! Μα άκου! Σε αγαπώ, όπως όλες οι μάνες τα παιδιά τους, από την πρώτη στιγμή που σε ένιωσα μέσα μου. Ήξερα πριν σε δω πως θα μοιάζεις στον πατέρα σου, τα χείλια, τα μάτια, τα χέρια. Μα όταν…
-
Ο παππούς
Read more: Ο παππούςΜέχρι τα τριάντα έξι μου, ήμουν ο κλασσικός τύπος του εργένη. Το μότο μου ήταν “ψήσε, χτύπα, φύγε”.Μεγαλωμένος στην επαρχία, ψηλός, μελαχρινός με μπλε μάτια, βρέθηκα στα είκοσί μου στην πρωτεύουσα για επαγγελματικούς λόγους.Επαγγελματίας αθλητής σε μεγάλη ομάδα, οι επιτυχίες στις γυναίκες πολλές. Μεγάλη πόλη, πολλές γυναίκες. Πάντα κάποια θα βρισκόταν να μου κρατήσει συντροφιά.…
-
Στη Νάξο για να… σιάξω!
Read more: Στη Νάξο για να… σιάξω!Πριν ξεκινήσω να γράφω, για να μην παρεξηγηθώ, να πω ότι έχω άπειρα θετικά πάνω μου -γύρω μου- προσφάτως και κάτω μου! Ελαχιστότατα κουσούρια με χαρακτηρίζουν, αλλά αυτό που δεν μπορείς με τίποτα να με αποκαλέσεις είναι ανισόρροπη. Κοινώς, δεν πέφτω! Ούτε μεταφορικά, να προσγειωθώ απότομα στην πραγματικότητα, ούτε κυριολεκτικά, στο έδαφος! Οι φορές που…
-
Γράμμα από το μέλλον
Read more: Γράμμα από το μέλλονΑθήνα 1/11/2038 Α ρε μαμά… Αναρωτιέσαι, λες, συχνά γιατί είμαι έτσι. Και απορώ, πώς γίνεται να αναρωτιέσαι. Έχουν περάσει 20 χρόνια από τότε, αλλά έλα να κάνουμε μια αναδρομή, μήπως και καταλάβεις κι εσύ λίγο το γιατί. Γεννήθηκα, όπως ξέρεις το 2018. Όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας μου, ήθελα να εξερευνήσω όλον τον κόσμο,…
-
Πολυαγαπημένο μου παιδί…
Read more: Πολυαγαπημένο μου παιδί…6 Σεπτεμβρίου 2024 Πολυαγαπημένο μου παιδί, εύχομαι να είσαι καλά! Πάνε περίπου δύο χρόνια από τότε που θέλησες να διακόψεις κάθε επικοινωνία μαζί μου. Δεν σε κακολογώ γιατί κι εγώ το ίδιο θα έκανα στη θέση σου αν ο πατέρας μου συμπεριφερόταν σε εμένα όπως εγώ έχω συμπεριφερθεί σε εσένα.Σ’ αγαπάω… Θα μου πεις ότι…
-
Αναμνήσεις
Read more: ΑναμνήσειςΈνα καλοκαιρινό πρωινό τον είδα για πρώτη φορά σε μια στάση λεωφορείου. Από την πρώτη στιγμή, με κέρδισαν τα μάτια του. Δυο μάτια καστανά, αμυγδαλωτά, που εξέπεμπαν μια καλοσύνη μοναδική, που πρώτη φορά αντίκριζα σε βλέμμα. Με κοίταζε κι αυτός… δεν ήξερα εάν καρφώθηκα πάνω του πολλή ώρα και του τράβηξα την προσοχή ή εάν…