TheBluez

«Κατερίνα! Κατερίνα! Έχω μια φανταστική ιδέα για κείμενο… Τι θα έλεγες να….»

Ωπα! Ώπα! Ώπα! Πάμε πάλι από την αρχή!

Είμαι η Κατερίνα. Είμαι γραφιάς και supportάρω τη Βαΐα μέχρι αηδίας! Κική, ακούς; #writersblockforthewin.

Ας μιλήσουμε για μένα λίγο. ΓΙΑ ΜΕΝΑ! Όχι για τους ήρωες που γράφω. Γράφω πολλά χρόνια. Πιστέψτε με, δεν είχα κανένα ταλέντο στο γράψιμο. Απλά προέκυψε! Μερικές σκόρπιες λέξεις εδώ… Μερικές εκεί και κούτσα κούτσα, έβγαλα το πρώτο κείμενο. Ε μετά ξεκίνησα το βιβλίο και μπλα, μπλα, μπλα, φτάσαμε εδώ δέκα χρόνια μετά!

Όλα αυτά τα χρόνια, μια ερώτηση έχω… ΕΣΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΤΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΓΡΑΜΜΕΝΑ;;; Ε;
-Σιγά μωρέ, τι είπα;-

Έχω γράψει σχεδόν τα πάντα! – ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΟΡΤΑΙΝΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ!-.
Καλά εντάξει, λογικό αφού είμαι αδιανόητα καλός γραφιάς!

Horror ήθελες; Να, πάρε το βασίλειο του θανάτου!
Χιουμοριστικό ήθελες; Πάρε το ατύχημα!
Βαρύ ερωτικό; Πάρε το Νύχτα στάσου!
Σειρά κειμένων; Έγραψα το Θαύμα!
Ρομαντικό κλισέ; Τα πορτοκάλια!
Ρομαντικό απλά; Η ερώτηση!
Γλυκανάλατο; Το σιντριβάνι!
Δράμα; Το μια καρδιά στον πλάτανο!
Προσωπικό; Δες το εγώ και το burnout
Επιστημονικής φαντασίας; Άγγελοι και δαίμονες
Αληθινή ιστορία; Μάρκος & Αγνή
Ερωτικό ερωτικό; Dame Fuego

Και πάει λέγοντας…

Και με 21 ολόκληρες σελίδες με κείμενα στο thebluez.gr, θα βρεθεί εκείνος ο ένας, Ο ΕΝΑΣ, που θα μου πει «ρε Κατερινάκι, γιατί δεν γράφεις για ένα τύπο που κάνει…».
Ααααα! ΔΕΝ ΘΕΛΩ! ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ! Βασικά, δεν θέλω και δεν μπορώ μαζί!
Όπως είπε και η συνάδερφος Βαΐα… ΔΕΝ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ!
Χριστέ μου, τι ακούω και δεν σωριάζομαι;

Σε αυτό το σημείο να πω πως συμβαίνει μια στο τόσο και αυτό. ΜΙΑ ΣΤΟ ΤΟΣΟ ΟΜΩΣ!

Είχα το καλοκαίρι ένα προσωπικό challenge όσο ήμουν στην παραλία. Ένα «λοιπόν, θέλουμε να κάνεις κείμενο αυτή την παραλία που είμαστε τώρα και να το έχεις τελειώσει μέχρι να φύγουμε!». Απελπίστηκα στην αρχή, έκλαψα λίγο, αλλά το έκανα και κάπως έτσι βγήκε η Αγία Δύναμη!
Πολύ ωραίο κείμενο! Διαβάστε το!

Έχω κάτσει, ακόμα και σε περιόδους μεγάλης συγγραφικής ξηρασίας, να γράψω ασταμάτητα γιατί το κοινό μου είχε απαιτήσεις!
Ναι, για εσάς τους πέντε που με διαβάζετε, λέω! Γεια σου, μαμά!

Έχω κάνει όλη μου τη ζωή κείμενα! Έχω γράψει για όλους τους πρώην -μην μείνει και κανένας παραπονεμένος-. Για τον νυν. Για έρωτες μικρούς. Για έρωτες μεγάλους. Έχω γράψει για ανθρώπους που γνώρισα τυχαία πχ. σε ένα πλοίο ή για ανθρώπους που γνώρισα σε μπαρ και έπαθα την πλάκα μου. Έγραψα ολόκληρη σειρά κειμένων για τον οδηγό μου στα βουνά που κεραυνοβολήθηκα κάποτε.
Και τι ωραία σειρά το κυνήγι θησαυρού! Και πρωτότυπη! Παραδεχτείτε το!

Έχω κάνει βούκινο ολόκληρη οικογένεια με το κυριακάτικο τραπέζι και ελπίζω ποτέ να μην το μάθουν! Σας αγαπώ όλους!
Έχω γράψει κείμενα για μένα άκρως προσωπικά. Έχω κάνει βούκινο τη μάνα μου, την αδερφή μου, τις κολλητές μου, τον κολλητό μου, τη δουλειά μου. Έχω κάνει κείμενα μηνύματα που έχω λάβει και έχω στείλει, τραγούδια που άκουσα, βιβλία που διάβασα. Έχω κάνει έρευνες για κείμενα και έχω ρίξει μελέτη, όχι αστεία! Δες την Επιχείρηση Καλάβρυτα! Καθαρά ιστορική μυθοπλασία!

Εδώ έκανα κάποτε ολόκληρο βιβλίο έναν τύπο που γνώρισα ένα καλοκαίρι στη Μύκονο! Ολόκληρο βιβλίο! Άκαρπη ιστορία, μα βγήκα κερδισμένη στο γράψιμο!

Αλλά και πάλι, αν έχεις το Θεό σου, δεν φτάνει!
Δεν φτάνει και θα έρθει αυτή η ατάκα στα αυτιά μου «ρε, γράψε για τον μανάβη που έμπλεξε με την παντρεμένη από τον 2ο, να γελάσουμε λίγο!».

Τι είμαι πια; Γραφομηχανή; Πόσα να αντέξω η έρμη; Και μέσα σε όλα αυτά, έχω και την αρχισυντάκτριά μου να μου λέει «κειμενάκι, πότε θα έχω;».
Εδώ, Κική μου, δεν έχω ζωή! Κειμενάκι θα έχω;

Γράφω όπου βρω και για ό,τι μου κατέβει στο κεφάλι.
Γράφω όλες τις ώρες τις ημέρας. Κάθε μέρα! Και αυτό γιατί αν πέσω σε συγγραφικό μπλοκ, τον ήπιαμε! Ιιιιι… Συγνώμη! Φοβού το λευκό μανίτσα μου! Και έχω και τα tags της Κικής σε προτάσεις κειμένων από αναγνώστες. Αφού ξέρετε ότι είμαι αγύριστο κεφάλι και δεν πρόκειται να το γράψω. Και να έλεγα ότι δεν φέρνω κείμενα; Να! Ορίστε! Μάνι μάνι το διαβάζετε τώρα!

Δεν μπορώ, Παναγία μου! Δεν μπορώ! Δεν μπορώ να σας κάνω το χατίρι και να γράψω για τη ζωντοχήρα και τον παντρεμένο. Δεν μπορώ και δεν θέλω! Αναφέρθηκα τυχαία σε αυτή τη θεματολογία. Είναι τέλεια και ίσως το κάνω κάποια στιγμή!
Κάποια στιγμή όμως γιατί τώρα… Κάνω την επανάστασή μου! Είμαι η κόρη η σοσιαλίστρια! Χωρίς το «μου». #SUPPORTWRITERSBLOCK μέχρι τα κόκκαλα.

ΥΓ. Κάντε με ανφολοου εμένα! Δεν με πειράζει! Θα βάλω την Κική, την αρχισυντάκτριά μου, εκείνη με τις υπέροχες ιδέες, να γράψει ένα κείμενο όπου πεθαίνουν όλοι στο τέλος!
If you know what I mean!