-
Κυνηγοί “πουλιών”
Read more: Κυνηγοί “πουλιών”Είναι πολλοί οι κυνηγοί κι εμείς πουλιά. Μας κυνηγούν για να μας “σημαδέψουν”, να μας σκοτώσουν. Κι αν δεν τα καταφέρουν, μας τραυματίζουν τα φτερά, ώστε να σερνόμαστε στο έδαφος. Να αναπολούμε τα φτερουγίσματα που κάποτε κάναμε, την αίσθηση του να βλέπουμε τον κόσμο από ψηλά, μέχρι να ξεψυχήσουμε σε μια σκοτεινή γωνιά, βγάζοντας έναν…
-
Ο άνθρωπος με τη σκοτεινιά στα μάτια
Read more: Ο άνθρωπος με τη σκοτεινιά στα μάτιαΤον είδα στον δρόμο, μα δεν του είπα ούτε γεια· απλά λοξοδρόμησα τα μάτια. Ένιωσα σαν να ήταν ένας άγνωστος – βασικά άγνωστος ήταν, από πάντα. Απλά εγώ, με την πλανεύτρα φαντασία μου, δημιούργησα το σενάριο πως είχαμε μια παράδοξη σύνδεση, μια οικειότητα. Εγώ, κάπως αφελής και νέα, άμαθη στο να μπλέκω με ανθρώπους πονηρούς…
-
Θάρρος ή αλήθεια
Read more: Θάρρος ή αλήθειαΉταν ένα ιδιαίτερο πρώτο ραντεβού, αυτό με εκείνον.Είχε μια περίεργη ιδέα: να παίξουμε το παιχνίδι των ερωτήσεων. Μου εξήγησε τους κανόνες, που ήταν απλοί: θα κάναμε εναλλάξ μια ερώτηση ο ένας στον άλλον, για να γνωριστούμε καλύτερα. Αλλά… αν κάποιος ερχόταν σε δύσκολη θέση, το παιχνίδι θα τερματιζόταν, και αυτός που είχε κάνει τη μάλλον…
-
Εκείνος και Εκείνη
Read more: Εκείνος και ΕκείνηΜικρή μου ηλιαχτίδα, οπότε βλέπω ουράνιο τόξο νιώθω πως εσύ το ζωγράφισες, χορεύοντας με τη βροχή. Ναι, τώρα μπορείς να χορεύεις με τη βροχή χωρίς να σκέφτεσαι αν θα κρυώσεις, αν θα σε κοιτάνε περίεργα οι περαστικοί, αν θα σε βγάλουν βίντεο για να σε ανεβάσουν σ’ αυτές τις διαδικτυακές πλατφόρμες, που ποτέ δεν συμπάθησες.…
-
Peter Pan
Read more: Peter PanΤον είπα Peter Pan, γιατί έχει χέρια απαλά – τόσο απαλά, που όταν σε αγγίζουν, δεν πονάς. Έχει πρόσωπο γλυκό, βλέμμα που αν χαθείς μέσα του, διαβάζεις εκείνα τα happy end των αγαπημένων σου παιδικών παραμυθιών. Τον είπα Peter Pan, γιατί όταν με έπιασε απ’ το χέρι, με ταξίδεψε στη “Χώρα του Ποτέ”. Την ονόμασα…
-
Αθεράπευτα τραύματα
Read more: Αθεράπευτα τραύματαΑυτό είναι ένα γράμμα που έγραψε μια μάνα με χρόνια αδιάγνωστη επιλόχειο κατάθλιψη, στην κόρη της καθώς μεγάλωσε και άρχισε να διανύει και αυτή τα δύσβατα μονοπάτια μιας ψυχικής ασθένειας. Η ιστορία είναι προϊόν μυθοπλασίας. “Συγγνώμη μικρή μου. Δεν ανταποκρίθηκα στις ανάγκες σου όπως σου άξιζε και τώρα πια έχεις μεγαλώσει. Το μόνο που ήθελα…
-
Ηλιαχτίδες
Read more: ΗλιαχτίδεςΚάπου, σε ένα σύμπαν μακρινό, ζούσαν όλα μας τα παιδικά όνειρα. Ξέρεις, εκείνα που κάναμε τότε που μας έλεγαν πως μπορούμε να γίνουμε ό,τι θέλουμε — αρκεί να μεγαλώσουμε. Και πως το μεγάλωμα θα είναι όμορφο, με το χαμόγελο πλατύ και αληθινό. Μα πολλές μέρες μας βρίσκουν με ένα μειδίαμα και το κεφάλι σκυφτό. Γιατί,…
-
Το κορίτσι του δρόμου
Read more: Το κορίτσι του δρόμουΉμουν γύρω στα δεκαεφτά όταν την γνώρισα. Ήταν ένα μουντό, χειμωνιάτικο πρωινό που πήγαινα προς το σχολείο. Αγχωμένη και σκεπτική, δεν κοίταζα γύρω μου. Το μυαλό μου ήταν βομβαρδισμένο από αριθμούς, τύπους και εξισώσεις, μιας και έγραφα διαγώνισμα στα μαθηματικά την πρώτη ώρα. Είχα μια εμμονή με την πρωτιά στις επιδόσεις μου. Προφανώς, μέσα από…
-
Ρόζη
Read more: ΡόζηΗ Άννα ήταν μια ηλικιωμένη γυναίκα, που έμενε μόνη της σε ένα ισόγειο διαμέρισμα. Είχε μείνει χήρα τα τελευταία δέκα χρόνια και ο μόνος άνθρωπος που είχε πλέον στον κόσμο ήταν ο μοναχογιός της Τάσος, ένας άνθρωπος πολύ εγωπαθής και συμφεροντολόγος. Κρατούσε επαφές με τους γονείς του μέχρι να πεθάνει ο πατέρας του, με σκοπό…