-
Φθαρμένα παπούτσια
Read more: Φθαρμένα παπούτσιαΉταν μια καλοκαιρινή νύχτα κι έκανα έναν περίπατο στην παραλία, μήπως και το δροσερό αεράκι πάρει για λίγο τις σκέψεις μου μακριά, μα μάταια… Σε κάθε βήμα ένιωθα όλο και πιο βαριά την καρδιά μου, έτσι κάθισα λίγο σε κείνο το παγκάκι να ξαποστάσω… Άφησα τα δάκρυά μου ελεύθερα να κυλούν για ώρα. Τα μάτια…
-
Τηλεφωνικός έρωτας
Read more: Τηλεφωνικός έρωταςΉταν Δεκέμβρης μήνας, μιας μουντής καραντίνας που απορροφούσε σταδιακά κάθε χρώμα που είχε μείνει στις ζωές μας… Κάθε μέρα έμοιαζε ίδια με την προηγούμενη, σε βαθμό που οι κινήσεις μου είχαν γίνει μηχανικές. Έμοιαζε σαν να είχε αδρανοποιηθεί το μυαλό, σαν να κινούνταν μόνο του το σώμα, δίχως να λαμβάνει εντολές. Το βλέμμα μου ήταν…
-
Βρεγμένο χώμα (Μέρος 3ο-Tέλος)
Read more: Βρεγμένο χώμα (Μέρος 3ο-Tέλος)Προηγούμενο Έφτασα στο σπίτι κατά-ενθουσιασμένη, έχοντας ξεχάσει για λίγο πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίσω την ανάκριση των γονιών μου. Άνοιξα την πόρτα και τους βρήκα και τους δύο καθισμένους στο τραπέζι της κουζίνας, με μία ατζέντα μπροστά τους. Πρώτος μου απηύθυνε το λόγο ο πατέρας μου: -Πού ήσουν; Τρελαθήκαμε από την αγωνία μας! Έχουμε τηλεφωνήσει…
-
Βρεγμένο χώμα (Μέρος 2ο)
Read more: Βρεγμένο χώμα (Μέρος 2ο)Προηγούμενο Είχαμε δύο ιστορίες τελείως διαφορετικές, μα μας είχαν αφήσει κοινά συναισθήματα προδοσίας και απογοήτευσης… Όπως φαίνεται είχαμε χάσει και οι δύο την εμπιστοσύνη μας στους ανθρώπους, μα παραδόξως αρχίσαμε να ανοιγόμαστε ο ένας στον άλλο και να μοιραζόμαστε κομμάτια της αλήθειας μας. Τα μάτια του εξέπεμπαν μία ζεστασιά που έφτανε μέχρι την καρδιά μου,…
-
Βρεγμένο χώμα (Μέρος 1ο)
Read more: Βρεγμένο χώμα (Μέρος 1ο)Υπήρξα ερωτευμένη με ένα αγόρι για πολύ καιρό… Ήταν ο δημοφιλής της τάξης όταν πηγαίναμε σχολείο. Ήξερα πως ποτέ δε θα έδινε σημασία σε εμένα, που περνούσα συνήθως απαρατήρητη ή γινόμουν αντικείμενο χλευασμού για τα περιττά μου κιλά και την αδεξιότητά μου. Ήταν όμορφος, έξυπνος, με ωραίο λέγειν. Σπάνια μου απηύθυνε το λόγο, μα όταν…
-
Το μαχαίρι
Read more: Το μαχαίριΗ σιωπή νικούσε την οργή για καιρό και η ανοχή έπαιρνε τη θέση της αντίδρασης. Ώσπου, οι θέσεις γέμισαν… Δεν έμενε άλλος χώρος, να εισβάλλουν λαθραία. Κι έτσι, εξερράγησαν… Έπαψα να ανέχομαι καταστάσεις δυσοίωνες, έπαψα να χαμογελάω τη στιγμή που ήθελα να διεκδικήσω, να αρνηθώ, να φωνάξω. Σταμάτησα να κρύβω τα συναισθήματά μου. Ξέρεις, κάποτε…
-
Φτερά
Read more: ΦτεράΗ μάσκα μου έχει γίνει ένα με τη σάρκα μου. Τη φοράω καιρό… Έχει αρχίσει να με κουράζει, να με βαραίνει. Το δέρμα μου άλλαξε και αρχίζει να απορρίπτει το υλικό της. Πλέον με καίει. Δεν μπορεί να την κρατήσω άλλο, η αίσθηση μοιάζει δυσβάσταχτη… Αρχίζουν να μου περιορίζονται οι ανάσες, ώσπου πια το παίρνω…
-
Η βροχή
Read more: Η βροχήΣυνήθιζα να λέω πως σε ξέχασα… Κόμπιαζα όταν με ρωτούσαν το όνομά σου, σε μια προσπάθεια να το θυμηθώ, τάχα… Τραύλιζα, κολλούσα και επαναλάμβανα συλλαβές, μήπως και κατορθώσω να το σχηματίσω ολόκληρο. Κάπως έτσι, έπειθα πως δεν άφησες στη ζωή μου αποτύπωμα μεγαλύτερο από έναν τυχαίο περαστικό, που μια μέρα πιάσαμε την κουβέντα για να…
-
Στάση λεωφορείου
Read more: Στάση λεωφορείουΈκανε κρύο εκείνο το βράδυ, πολύ κρύο… Δεν ξέρω εάν έφταιγε ο καιρός ή η μοναξιά μου. Ίσως το δεύτερο… Καθόμουν στη στάση του λεωφορείου, τάχα σαν να περίμενα το επόμενο δρομολόγιο, τάχα… Το ρολόι είχε σημάνει 1:00, δεν είχε άλλο δρομολόγιο απόψε και το ήξερα, αλλά προτιμούσα να μείνω εκεί με την ψευδαίσθηση της…