-
Η Ρουθ
Read more: Η Ρουθ*Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ* Η ηλικιωμένη Ρουθ ανέβηκε στο βήμα και εκατοντάδες ανυπόμονα μάτια καρφώθηκαν πάνω της. Αμέτρητοι φοιτητές στο Πανεπιστήμιο Άλμπερτ Αϊνστάιν περίμεναν με αγωνία την ανακοίνωσή της. Δεν ήξεραν τι είχε να τους πει, μα ήξεραν ότι ήταν κάτι πολύ σημαντικό για να τους έχουν καλέσει όλους σήμερα. Η Ρουθ στάθηκε…
-
Μήπως; Ένα τέταρτο του αιώνα μετά!
Read more: Μήπως; Ένα τέταρτο του αιώνα μετά!Καλοκαίρι, διακοπές, νησί. Το ίδιο ηλιοβασίλεμα, όπως κάθε Αύγουστο που άφηνα πίσω μου την Αθήνα, έτοιμη για νέες περιπέτειες και αναμνήσεις στις Σπέτσες. Οι ίδιες παραλίες, η παρέα, η ελευθερία, η ανεμελιά, τα γέλια, η αλητεία των 20 ετών, τα χαζοφλερτάκια. Όμως εκείνο το καλοκαίρι, όλα θα άλλαζαν… Είχα μόλις βγει από τη σχολική μου…
-
Και όλα δέσανε
Read more: Και όλα δέσανεΠάντα θα συνεχίσω να αναρωτιέμαι τι πλάθει τις φιλίες. Τις πραγματικές, όχι τις σαρκοβόρες ή τις συμφεροντολογικές. Κοινά ενδιαφέροντα, εμπειρίες, παραστάσεις; Ή η συγκεκριμένη χρονική στιγμή δημιουργεί συναισθηματικό δέσιμο; Σε εμένα, καλό ξεκίνημα, θεωρώ το χιούμορ. Αλλά και να μου δώσει δεύτερη και τρίτη ευκαιρία ο απέναντί μου, γιατί δεν είμαι κοινωνική! Μπορεί στην πρώτη…
-
Ξημέρωσε Αύγουστος
Read more: Ξημέρωσε ΑύγουστοςΞημέρωσε Αύγουστος… Η καρδιά του καλοκαιριού. Θυμάσαι παλιά πώς περνούσατε τα αυγουστιάτικα βράδια σας; Το μωρό κοιμάται ήσυχο, το φαγητό σιγοψήνεται στο μάτι κι εσύ επιτέλους κατάφερες να λούσεις τα μαλλιά σου. Καθώς απλώνεις τη βρεγμένη πετσέτα σου στο μπαλκόνι, ακούς απ’ έξω την μουσική από κάποιο καλοκαιρινό πάρτυ. Το μυαλό σου κάνει μια βουτιά…
-
Σήμερα μετρηθήκαμε και είμαστε λιγότεροι
Read more: Σήμερα μετρηθήκαμε και είμαστε λιγότεροιΣήμερα σε έψαξα, μα έλειπες! Σήμερα ξύπνησα και δεν ξέρω τον λόγο. Σήμερα δεν είναι σήμερα, είναι παρελθόν, και εσύ μια ανάμνηση που στοιχειώνει το μυαλό, μια αλήθεια που δεν είναι αληθινή. Έχω μια ιστορία να μοιραστώ, μα δεν ξέρω τον τρόπο, φοβάμαι θα υποπέσω σε λάθη και ανακρίβειες, μήπως η μνήμη μου «παίξει» άσχημα…
-
Δύο (ή τρία;) αόρατα “κλουβιά”
Read more: Δύο (ή τρία;) αόρατα “κλουβιά”Μανούλα μου,Αισθάνομαι την ανάγκη σχεδόν μια δεκαετία από τότε που έφυγες από τη ζωή να σου γράψω αυτό το γράμμα και να σου ζητήσω συγγνώμη αφενός για τις συμπεριφορές μου που σε στεναχωρούσαν και αφ’ ετέρου για το γεγονός ότι δεν κατανόησα έγκαιρα το αίτιο για το οποίο οι σχέση μας ήταν δύσκολη.Τώρα πλέον, που…
-
Το Μήνυμα που Άξιζες
Read more: Το Μήνυμα που ΆξιζεςΔεν ξέρω από πού να αρχίσω. Ίσως γιατί δεν είναι εύκολο να αποχαιρετάς έναν άνθρωπο που υπήρξε κομμάτι σου για τόσα πολλά χρόνια. Που ήταν εκεί στις πιο καθοριστικές στιγμές, στις πιο χαρούμενες αλλά και στις πιο δύσκολες. Ίσως γιατί, όσο κι αν χαίρομαι για τη νέα σου αρχή, μέσα μου κάτι σπάει. Κάτι —…
-
Αλίκη
Read more: ΑλίκηΚλώτσησε μαλακά τα χαλίκια σέρνοντας το παπούτσι της και παρατήρησε πως άσπριζε το ξεφλουδισμένο δέρμα εκεί που άγγιξε τις πέτρες. Το έφτυσε γρήγορα και το καθάρισε με το μαντήλι της. Μαύρο σαν πρώτα και καλύτερο. Βάλθηκε να σκουπίσει γύρω γύρω τα παπούτσια της, να μοιάζουν με καινούρια. Να την δουν όμορφη, να μην τη λυπηθούν.…
-
Το Αννιώ
Read more: Το ΑννιώΉταν δύσκολο να πιστέψεις πως πίσω απ’ αυτά τα λαμπερά, μεγάλα μάτια κι αυτό το μόνιμα καρφιτσωμένο στο πρόσωπο, χαμόγελο, μπορούσε να κρύβεται πόνος κι ανηφόρες και γολγοθάδες. Κι όμως το κορίτσι αυτό -γιατί κορίτσι λογιζόταν με τόση ενέργεια και χαρά που είχε στα 40 της χρόνια- είχε περάσει πολλά και ζόρικα. Ζόρικα για τα…