-

Το καδράκι
Read more: Το καδράκιΗ μικρή Κωνσταντίνα έψαχνε τον μπαμπά της σε όλο το σπίτι. Ήθελε να του δείξει την νέα ζωγραφιά που του έφτιαξε. Όταν δεν τον βρήκε πουθενά, κατάλαβε πού θα ήταν. Στο αποθηκάκι, καθισμένος στο πάτωμα, ανάμεσα σε κούτες, έψαχνε για άλλη μια φορά αυτό που είχε χάσει. Όταν πέθανε η μαμά του, οι αδερφές του…
-

Έρχεται ο πατέρας!
Read more: Έρχεται ο πατέρας!– Μαμά, θα πάμε στο αεροδρόμιο να τον υποδεχτούμε; Θα έχω σχολείο εκείνη τη μέρα; Αν δεν έχω, μπορώ να έρθω; Έλα, μαμά, είναι άδικο! Φωνές και ξεφωνητά και αναταραχή και φασαρία, δύο πιτσιρίκια να χοροπηδούν γύρω από τη δόλια μάνα… ‘Έρχεται!’. Τι ήταν όμως για εμάς, τα παιδιά του «ναυτικού», του «πρώτου» – μηχανικού…
-

Peter Pan
Read more: Peter PanΤον είπα Peter Pan, γιατί έχει χέρια απαλά – τόσο απαλά, που όταν σε αγγίζουν, δεν πονάς. Έχει πρόσωπο γλυκό, βλέμμα που αν χαθείς μέσα του, διαβάζεις εκείνα τα happy end των αγαπημένων σου παιδικών παραμυθιών. Τον είπα Peter Pan, γιατί όταν με έπιασε απ’ το χέρι, με ταξίδεψε στη “Χώρα του Ποτέ”. Την ονόμασα…
-

Γιατί αν δεν είναι εκείνος, δεν θα είναι κανένας…
Read more: Γιατί αν δεν είναι εκείνος, δεν θα είναι κανένας…Έψαχνα να βρω ένα θέμα εδώ και αρκετό καιρό. Κάτι που να με ταράξει για να πασπατέψω με την ησυχία μου το πληκτρολόγιο. Κάτι που μπορεί να γίνει εύκολα λέξεις. Χωρίς πολλά-πολλά. Και το βρήκα ξαφνικά με την εξής ερώτηση… “Γιατί εκείνον;”. Είχα στη διάθεσή μου μια ολόκληρη ώρα για να παρουσιάσω με ακρίβεια όλα…
-

Εκείνη… Εκείνη…. Εκείνη…
Read more: Εκείνη… Εκείνη…. Εκείνη…Πολυαγαπημένη μου, Τη στιγμή που θα διαβάζεις το γράμμα αυτό, εγώ δεν θα βρίσκομαι πλέον στη ζωή. Ο λόγος που το γράμμα αυτό έφτασε στα χέρια σου αυτή τη στιγμή, είναι για να έχεις μια πλήρη εικόνα των τελευταίων χρόνων της ζωής μου. Πολλές πράξεις μου ήταν λανθασμένες και δυστυχώς τη διαπίστωση αυτή την έκανα…
-

Θα πάρω φόρα… Εμένα θ’ ακούσετε τώρα!
Read more: Θα πάρω φόρα… Εμένα θ’ ακούσετε τώρα!Πφφφφ… (Μεγάλος αναστεναγμός!). Ρε σεις!Ρε σεις!Δηλαδή γιατί;ΓΙΑΤΙ; -Με κουράσατε ήδη!- Ρε σεις, γιατί κράζετε; Γιατί;Αν δεν κράζατε, δεν θα έμπαινα στη διαδικασία να γράψω αυτό το κείμενο! Θα καθόμουν ήσυχα, θα διάβαζα, θα ερωτοτροπούσα, θα έβλεπα σειρές, θα έπινα ποτά, θα έβγαινα με τις φίλες μου και άλλα ωραία, ΑΛΛΑ ΟΧΙ! Εδώ… Να γράφω για όλους…
-

Αφιέρωμα στην μητέρα μου
Read more: Αφιέρωμα στην μητέρα μουΗ φίλη μας βγήκε στην βεράντα της κουζίνας, κάθισε στην καρέκλα αναπαυτικά και έφερε στα χείλια της ένα ποτήρι μπύρα. Της άρεσε το καλοκαίρι να πίνει μια μπυρίτσα στο τέλος της μέρας, κατάκοπη από τις δουλειές του σπιτιού και τις υποχρεώσεις της μέρας. Ήταν μία αυγουστιάτικη βραδιά, με την ζέστη να μην έχει υποχωρήσει, τα…
-

Μονάδα μέτρησης της μάνας
Read more: Μονάδα μέτρησης της μάναςΗ γιορτή της μητέρας! Πάντα με ακολουθούσε το γνωστό κλισέ, “εγώ πότε θα γίνω μάνα;”. Βλέπεις, πάντα το ήθελα. Όμως σημασία δεν έχει τι θέλουμε, ε; Άργησα πολύ. Είχα και τον κόσμο, να με αγχώνει περισσότερο. “Άντε, πότε θα κάνεις ένα παιδάκι;”. Χαμογελούσα και σιωπούσα. Μέχρι, που έκανα (η Παναγία μόνο ξέρει τι τράβηξα!). Σιγά…
-

Γράμμα σε αυτόν που έφυγε…
Read more: Γράμμα σε αυτόν που έφυγε…Αγαπημένο μου πλάσμα,όταν ήρθες ήσουν μόλις δύο μηνών. Κουταβάκι. Μικρούλης και ολόμαυρος. Κοιτώντας πίσω δεν ξέρω τι να πρωτοθυμηθώ. Με το βλέμμα συνεννοούμασταν. Στις βόλτες, όταν πήγαινες πιο μπροστά και σε κρατούσε κάποιος άλλος, γύρναγες πάντα να ελέγξεις αν είμαι κοντά. Αν κρυβόμουν πίσω από κάνα δέντρο, ήθελες να γυρίσεις να με βρεις. Με το…