-
Σήμερα μετρηθήκαμε και είμαστε λιγότεροι
Read more: Σήμερα μετρηθήκαμε και είμαστε λιγότεροιΣήμερα σε έψαξα, μα έλειπες! Σήμερα ξύπνησα και δεν ξέρω τον λόγο. Σήμερα δεν είναι σήμερα, είναι παρελθόν, και εσύ μια ανάμνηση που στοιχειώνει το μυαλό, μια αλήθεια που δεν είναι αληθινή. Έχω μια ιστορία να μοιραστώ, μα δεν ξέρω τον τρόπο, φοβάμαι θα υποπέσω σε λάθη και ανακρίβειες, μήπως η μνήμη μου «παίξει» άσχημα…
-
Δύο (ή τρία;) αόρατα “κλουβιά”
Read more: Δύο (ή τρία;) αόρατα “κλουβιά”Μανούλα μου,Αισθάνομαι την ανάγκη σχεδόν μια δεκαετία από τότε που έφυγες από τη ζωή να σου γράψω αυτό το γράμμα και να σου ζητήσω συγγνώμη αφενός για τις συμπεριφορές μου που σε στεναχωρούσαν και αφ’ ετέρου για το γεγονός ότι δεν κατανόησα έγκαιρα το αίτιο για το οποίο οι σχέση μας ήταν δύσκολη.Τώρα πλέον, που…
-
Το Μήνυμα που Άξιζες
Read more: Το Μήνυμα που ΆξιζεςΔεν ξέρω από πού να αρχίσω. Ίσως γιατί δεν είναι εύκολο να αποχαιρετάς έναν άνθρωπο που υπήρξε κομμάτι σου για τόσα πολλά χρόνια. Που ήταν εκεί στις πιο καθοριστικές στιγμές, στις πιο χαρούμενες αλλά και στις πιο δύσκολες. Ίσως γιατί, όσο κι αν χαίρομαι για τη νέα σου αρχή, μέσα μου κάτι σπάει. Κάτι —…
-
Αλίκη
Read more: ΑλίκηΚλώτσησε μαλακά τα χαλίκια σέρνοντας το παπούτσι της και παρατήρησε πως άσπριζε το ξεφλουδισμένο δέρμα εκεί που άγγιξε τις πέτρες. Το έφτυσε γρήγορα και το καθάρισε με το μαντήλι της. Μαύρο σαν πρώτα και καλύτερο. Βάλθηκε να σκουπίσει γύρω γύρω τα παπούτσια της, να μοιάζουν με καινούρια. Να την δουν όμορφη, να μην τη λυπηθούν.…
-
Το Αννιώ
Read more: Το ΑννιώΉταν δύσκολο να πιστέψεις πως πίσω απ’ αυτά τα λαμπερά, μεγάλα μάτια κι αυτό το μόνιμα καρφιτσωμένο στο πρόσωπο, χαμόγελο, μπορούσε να κρύβεται πόνος κι ανηφόρες και γολγοθάδες. Κι όμως το κορίτσι αυτό -γιατί κορίτσι λογιζόταν με τόση ενέργεια και χαρά που είχε στα 40 της χρόνια- είχε περάσει πολλά και ζόρικα. Ζόρικα για τα…
-
Ο τοξικός εθισμός μου
Read more: Ο τοξικός εθισμός μουΜου ζήτησαν να σε περιγράψω — και για λίγο κόμπιασα. Μίλησα για σένα κάπως αδιάφορα, κι ας είχα βρέξει τόσες φορές το μαξιλάρι μου με δάκρυα, χαμένη στη σκέψη σου. Μίλησα σαν να ήσουν απλώς ένας περαστικός απ’ τη ζωή μου, κι ας είχα γεμίσει τετράδια ολόκληρα με όσα ένιωθα για σένα. Μίλησα σαν σχεδόν…
-
Το νηπιαγωγείο
Read more: Το νηπιαγωγείοΠίσω στο μακρινό ή όχι και τόσο, 1997. Ήμουν πέντε χρόνων όταν κατέβηκα τα σκαλιά εκείνου του κτηρίου. Τότε δεν ήταν υποχρεωτικό όπως σήμερα και δεν πήγα στο προνήπιο. Θυμάμαι με υποδέχτηκε μια τεράστια αγιογραφία της Παναγίας με ανοιχτά τα χέρια που θα γινόταν και η ελπίδα μου σε όσα θα ακολουθούσαν. Μέσα στον μικρό…
-
Αντιπαθής on default
Read more: Αντιπαθής on defaultΠρόσφατα, καθώς σκρόλαρα αμέριμνα στο κινητό μου (τι ειρωνεία!), έπεσα πάνω σε ένα άρθρο με τίτλο «5 συνήθειες που σε κάνουν αντιπαθή». Συνήθως τέτοιου είδους άρθρα τα προσπερνώ, μακάρι να το έκανα και αυτή τη φορά… Κάνοντας τον απολογισμό μου, με πρόθεση αυτοβελτίωσης, παραδέχομαι, ότι έχω σίγουρα τις δύο από τις πέντε “συνήθειες” και πιθανόν…
-
Θάρρος ή αλήθεια
Read more: Θάρρος ή αλήθειαΉταν ένα ιδιαίτερο πρώτο ραντεβού, αυτό με εκείνον.Είχε μια περίεργη ιδέα: να παίξουμε το παιχνίδι των ερωτήσεων. Μου εξήγησε τους κανόνες, που ήταν απλοί: θα κάναμε εναλλάξ μια ερώτηση ο ένας στον άλλον, για να γνωριστούμε καλύτερα. Αλλά… αν κάποιος ερχόταν σε δύσκολη θέση, το παιχνίδι θα τερματιζόταν, και αυτός που είχε κάνει τη μάλλον…